19 Mayıs Cumartesi günü düzenleyeceğimiz 6. Kariyer Festivali, öğrenci ve yeni mezun arkadaşlarımızın kariyer gelişimleri için fırsatlar sunuyor.

Kariyer Festivaline Katılım için: http://bit.ly/K66ffA

Öğrenci Kahvaltısıyla başlayacak olan programımız, İK Paneli ve Kariyer Festivali’yle devam edecek.

Kahvaltının ardından BYV – Mütevelli Heyeti Başkanı Haluk Dortluoğlu ve THY Kurumsal Bilgi Teknolojileri Başkanı Adnan Metin’in konuşmalarını dinleyeceğiz.

İK Paneli

Geleceğin Yükselen Meslekleri başlığıyla düzenleyeceğimiz İK Paneli’nde konuyu değerli konuklarımızın gözüyle inceleme fırtsatı bulacağız. Global CV Yönetim Kurulu Üyesi Ertan Kirik’in moderatörlüğünü yapacağı İK Panelinde konuşmacı konuklarımız;

Dr. Abdurrahman Baş (Eroğlu Grup İnsan Kaynakları Direktörü)

Bahattin Aydın (AVEA Kıdemli İnsan Kaynakları Direktörü)

Seyfettin Sağlam (Rixoss Hotel İnsan Kaynakları Direktörü)

Olacak.

İK Paneli’nin ardından, artık geleneksel hale gelen etkinliğimiz Kariyer Festivali’nde bu yıl sektöründe öncü 30 firma açacakları stantlarda tanıtımlarını yapacaklar ve İş – Staj imkanları sunacaklar.

Kariyer Festivali organizasyonumuza öğrenci, yeni mezun ve mezun adayı tüm arkadaşlarımızı bekliyoruz.

BYV – Kariyer ve İnsan Kaynakları Merkezi (KİM)

PROGRAM: 6. Kariyer Festivali/ 3’ü Bir Yerde: Kahvaltı & İK Paneli & Kariyer Festivali

Tarih: 19 Mayıs 2012 Cumartesi

Yer: Topkapı 1453 Sosyal Tesisleri

Adres: Topkapı Metrobüs Durağı Karşısı, E-5 Üzeri, Topkapı / İstanbul

Not: Katılım için lütfen teyit iletiniz: http://bit.ly/K66ffA

PROGRAM AKIŞI:

10:00-11:00 Kahvaltı

11:00-11:30 Konuşmalar

Haluk Dortluoğlu (BYV Mütevelli Heyeti Başkanı)

Adnan Metin (THY Kurumsal Bilgi Teknolojileri Başkanı)

11:30-13:00 Panel: Geleceğin Yükselen Meslekleri

Moderatör

Ertan Kirik (Global CV Yönetim Kurulu Üyesi)

Konuşmacılar

Dr. Abdurrahman Baş (Eroğlu Grup İnsan Kaynakları Direktörü)

Bahattin Aydın (AVEA Kıdemli İnsan Kaynakları Direktörü)

Seyfettin Sağlam (Rixoss Hotel İnsan Kaynakları Direktörü)

13:00-15:00 Kariyer Festivali

KARİYER FESTİVALİ KATILIMCI FİRMALAR

1. Albaraka Türk
2. Albayrak Şirketler Grubu
3. Anadolu Ajansı
4. AVEA
5. Bayram Bilgi Merkezi
6. Biltek Koleji
7. BİM
8. Birikim Eğitim Kurumları
9. Bizim Menkul Değerler
10. Büyük Çamlıca Koleji
11. Çalık Denim
12. Durak Display
13. Empatik.net
14. Fintek A.Ş.
15. Global CV
16. Gökyüzü Koleji
17. Hakmar
18. İHH
19. İstanbul Ticaret Üniversitesi
20. Kastamonu Entegre
21. KuveytTürk
22. MedyaSoft
23. Piomak Otomasyon
24. Sentim Bilişim
25. Sunar Grup
26. Star Gazetesi
27. THY
28. Türk Telekom
29. Türkiye Finans
30. TTnet
31. Umde Mühendislik
32. Vakıfbank

Boğaziçili öğrencilere farklı sektörleri, kurumları ve iş olanaklarını tanıtmak maksadıyla düzenlediği Profesyonel Kariyer Sohbetleri’nde dönemin son toplantısını Kamuda Kariyer yapmak başlığıyla ve alanında uzman konukların katılımıyla gerçekleştirdik.

Programın moderatörlüğünü,  hem kamu hem özel sektör deneyimine sahip ve şu an kendine ait şirketlerin sevk ve idaresiyle meşgul olan Ünsal Sözbir üstlendi. Hoş sohbeti ve kişiliğiyle dinleyenleri mest eden Başbakanlık Müşaviri Dr. Savaş Barkçin ve Arnavutköy ilçesi kaymakamı sayın Süleyman Hurrem Aksoy’un konuşmacı olarak hazır bulundukları toplantı katılımcıların hem keyifli hem de  dolu dolu bir akşam geçirmelerine vesile oldu.

Konuşmacıları ve kendini kısaca tanıtan Ünsal bey ilk sözü Arnavutköy Kaymakamı sayın Süleyman Hurrem Bey’e verdi.

Süleyman Hurrem Aksoy, Elazığ’ın Sivrice kazasına bağlı küçük bir köyde dünyaya gelir. İlk ve orta öğrenimini Elazığ ve Eskişehir’de tamamlar. Ankara Hukuk Fakültesi mezunu olan Süleyman Hurrem Bey, kaymakamlığı seçmesinde yaşadığı iki olayın  etkisinin olabileceğini düşünmektedir.  Bunlardan ilki şöyledir;  Anadolu köyleri henüz yeni yeni elektirikle tanışmaktadır. Süleyman Bey’in köyüne de elektirik gelecektir. Fakat yetkililer köylülerden elektirik hattının inşa sürecinde çalışmalarını istemektedir. Köylülerden bazıları bunu kabul ederken büyük çoğunluğu bu süreçte çalışmak hususunda kararsızdır. Köylüleri bu sürece dahil etmek ve onların iş gücünden faydalanmak için kazanın kaymakamı, Süleyman Bey’in köyüne gelir. Kaymakam bey oldukça karizmatik ve işinin ehli bir şahsiyettir. Köylüleri kısa bir süre içinde ikna etmeyi başarır. Henüz küçük bir çocukken bu sahneye şahit olan Süleyman Hurrem Bey’in havsalasında kaymakamlık mesleği özel bir yer edinir. Süleyman Bey’i kaymakamlık mesleğine yönelten diğer bir olay ise Eskişehirde öğrencilik yaptığı sırada şahit olduğu iki bayan arasında geçen bir diyalogtur. Sigara içen güzel bir kadın, içtiği sigarının külünü düşürmemek için özen göstermektedir. Diğer bir kadın bu davranışın sebebini merak eder ve sorar. Aldığı cevap  “Eğer bir genç kız sigaranın külünü düşürmeden içerse kaymakama gelin gider “ olacaktır. Süleyman Bey artık kaymakam olmayı kafasına koymuştur ve olur.

Kaymakam olma sürecindeki prosedürleri kısaca özetleyen Süleyman Hurrem Bey, halkla hemhal olmadan yerel yönetimde başarılı olunamayacağını düşünüyor. Halkın muhabbeti ve hayır duası yerel yöneticiler için başarının anahtarı ve göstergesidir. Kaymakamlık olarak Arnavutköy’de  ilçenin sosyal dokusunu güçlendirmek ve komşuluk ilişkilerini canlandırmak için özel çalışmalar yürütmekteler. 2012 yılını Komşuluk yılı olarak ilan ettiklerini ifade eden Süleyman Hurrem Bey, sosyal devlet olgusunun insanların bir birine karşı sorumluluk duygusunu ortadan kaldırmaması gerektiğine inanıyor. Hızlı değişim ve dönüşüm modern zamanların göz ardı edilemeyecek bir gerçeğidir ve farklılıklar her alanda yerlerini ayniliklere bırakmaktadır. Böyle bir zamanda ancak milli ve kültürel değerlerimize sahip çıkarak ayakta kalabilir ve fark yaratabiliriz. Bireysel kabiliyetlerimize göre meslekler seçmemizin önemine değinen Süleyman Hurrem beye göre, kişinin konumu ve görevi ne olursa olsun,  amacı sorumlu olduğu insanlara hayatı kolaylaştırmak ve güzelleştirmek olmalıdır.

Moderatör Ünsal bey, üst düzey devlet memurluklarında en azından belirli bir süre çalışmanın bile kişiye hayatında önemli avantajlar sağlayabileceğini belirtti. Sermaye Piyasası Kurumu, BDDK, EPDK, Merkez Bankası ve benzeri devlet kurumlarında çalışmanın kişilere özel sektör içinde ayrıcalıklı konumlar sağlayabileceğini ifade eden Ünsal Bey, Bankalar Yeminli Murakıpları Kurulunda Yeminli Murakıb olarak 1987 ve 1996 yılları arasında görev yapar. Sonra Bank Asya’da Genel Müdür yardımcısı olarak yaklaşık 13 yıl hizmet verir. İki yıla yakın Eksim Yatırım Holding’in CEO’luğunu yapan Ünsal Bey şimdi kendine ait Kutluşah&Volıntr isimli danışmanlık firmasını idare etmektedir.

Kısaca kamudaki tecrübelerini ve önerilerini aktaran Ünsal Bey sözü Savaş Barkçin Bey’e bıraktı. Savaş bey, uzunca yıllar Ankara’nın havasını soluyup suyunu içmesine rağmen, Ankaralılaşmayan bir devlet memurudur. Savaş Bey idealisttir ve ideallerine onu en kolay ulaştırabilecek kurum şüphesiz devlet kurumudur. O ütopyacı bir idealist değildir. Onu içinde yaşadığı hayatın dışında bir gerçeklik aramağa iten saik, şüphesiz hayatın gerçek yüzüyle çok küçük yaşlarda karşılaşmasıyla yakından ilintilidir. Savaş Bey Ankara’nın meşhur semtlerinden Çinçin’de dünyaya gelir. Henüz altı yaşındadır, hamdır ve pişmeye başlar. Boğaziçi Üniversitesi’nde tahsile başladığında o yaşıtlarının aksine için için yanmaktadır.  Yandıkça pişer, piştikçe ideallerini olgunlaştırmaya başlar. Savaş Bey’in içinde yanıp duran şeyin aşk olduğunu fark etmesi çok uzun sürmez. Bu aşk öyle bir aşktır ki Sultan Fatih önünde Konstantinin surlarını dize getirir, Medine müdafii Fahrettin Paşanın gözünde birkaç damla yaş olur toprağa düşer.

Savaş Bey, meslek hayatına Devlet Planlama Teşkilatında başlar. Kamuyu seçmesindeki en önemli etken aziz milletimize layıkıyla hizmet etme arzusudur.  Kamuda çalışmak kişiye hem manevi bir haz verir hem de ona kendini her daim geliştirebileceği geniş imkanlar sunar. Kamuda çalışmak kişiye birçok avantaj sağlasa da bürokrasinin kolayca hantallaşmaya ve durağanlaşmaya meyilli tabiatı gereğince, kişi için bir takım riskler de barındırır. Kamuda alışkanlıklar her türlü mevzuatın üstündedir. Belirli davranış kalıplarına alışmış bürokrasiyi harekete sevk etmek kolay değildir. Eğer kazara bir yerde bir hareket tespit edilirse, kurumların bağışıklık sistemleri sadece hareket öncesi stabil pozisyona geri dönmek için harekete geçecektir. Musiki, sanat ve edebiyat Savaş Bey’in hayatının merkezindedir ve onu diğer meslektaşlarından farklılaştırdığı gibi ona sürekli yenilenme imkanı verir. Dolayısıyla henüz bir meslek sahibi olmayan öğrenci arkadaşlar kişisel kabiliyetlerini iyi tanımalı, onları geliştirmeli ve bir değere dönüştürmelidirler.

Kamudaki dönüşümün ancak onu oluşturan insan unsurunun değişimiyle mümkün olabileceğini ifade eden Savaş Bey, başarılı olmak için disiplinli çalışmanın ve tevdi edilen görevi burun kıvırmadan en iyi şekilde yapmanın önemine dikkat çekti. Eğer kamu kurumlarında küçük detayları ilgilendiren küçük işler özenle yapılırsa bu kurumların niteliğini ve kalitesini doğrudan artıracaktır. Bunun doğal sonucu olarak devlet vazifesini en iyi şekilde gerçekleştirebilecek etkinliğe ve yetkinliğe ulaşacaktır.

Günümüzde kamu kurumları maddi olarak da tatmin edici imkanlar sunmaktadır. Ayrıca bu kurumlar çalışanları için eğitim alanında birçok farklı imkan barındırmaktadır. Savaş bey bu imkanlar vasıtasıyla mastırını Jhons Hopkins üniversitesinde doktorasını da Bilkent Üniversitesinde yapma imkanı bulmuştur.

Savaş Bey’in konuşmasını nihayete erdirmesinin ardından konuşmacılarımız, öğrenci arkadaşlardan gelen soruları cevapladılar. Salonu dolduran öğrenci arkadaşlar bol kahkahalı bir akşamın ardından zihinlerinde bir takım cevaplar ve yeni soru işaretleriyle beraber konuklarla ayaküstü yapılan bir sürelik daha muhabbetin ardından yurtlarına doğru yola çıktılar.

Girdikleri sektörlerde büyüyen kadın girişimcilerin başarı öykülerini dinlemeye devam ediyoruz.

Kadın Girişimcilik Çalışma Grubu Koordinatörümüz Fatma Genç Ünay tarafından modere edilen Kadın Girişimcilik Toplantılarımızda, 27 Mayıs Pazar günü yeni bir konuğumuz var.

İş hayatına Güral Şirketler Grubunda başlamış olan ancak perakende sektöründe yaptığı atılımlarla ve azmiyle, Anadolu da kız çocuğu olarak kendine yer edinen;  Güral Şirketler Grubu bünyesinde bulunan Güral Yapı Grubu ve Kütahya Elektrik Üretim Dağıtım A.Ş. Şirketlerinde Yönetim Kurulu Başkanı olan Sevim Güral Olgun konuğumuz olacak.

Kütahya’dan misafirimiz olan Sevim Güral Olgun’un girişimcilik öyküsünde özellikle Türk kadınının iş ve sosyal hayatta desteklenmesini, eğitilmesini ve toplumda hak ettiği yere gelmesi konusunda yaptığı çalışmalar, Anadolu’da girişimci kadın olmanın getirdiği zorluklar ve bunlarla mücadele etme yolları ve nihayetinde profesyonel bir iş kadını olma başarısının anahtarı gibi birçok konuyu masaya yatıracağız. Toplantımıza katılmanız ve bu güzide başarı öyküsüyle yeni ufuklara açılmanız dileğiyle sizleri toplantımıza bekliyoruz.

27 Mayıs Pazar günü düzenlenecek olan Kadın Girişimcilik Toplantımıza girişimci, yönetici, profesyonel, akademisyen, STK’larda lider ya da aktivist, iş dünyasının farklı sektörlerine mensup ya da öğrenci olan tüm hanım arkadaşlarımız davetlidir.

 BYV – Yönetim Kültürü Komisyonu (YKK)

PROGRAM: Kadın Girişimcilik Toplantısı

Tarih: 27 Mayıs 2012 Pazar

Saat:

11.00–11.30  Kahvaltı

11.30–12.30  Başarı Hikâyesi: ‘Anadolu’dan Dünya’ya Açılmanın Sırrı: Azim, Sebat, Profesyonellik ve Başarı

Yer: Boğaziçi Konak

Adres: Fenerli Türbe Sk. No: 7 Rumelihisarı-İstanbul (Hisar Kampus’ten 100 metre ilerideki sokaktan (Rumelihisarı sahil yolu) sağa giriliyor. Boğaziçi Konak, sokak içinde sağ istikamette ikinci demir kapı.)

NOT:

1.      Katılım için lütfen teyit iletiniz: http://bit.ly/xqmJpm

2.      Boğaziçi Konak bahçesinde 30 araçlık otoparkımız mevcuttur.

Sevim Güral Olgun

1951 yılında Kütahya’da doğan Sevim G. OLGUN, 41 yıllık evli, 2 erkek çocuk ve 2 torun sahibidir. Profesyonel iş hayatına babası Ali Güral’ın 1948 yılında kurmuş olduğu Güral Şirketler Grubunda başlamış ve hali hazırda devam etmektedir. Özellikle perakende sektöründe yaptığı atılımlarla ve azmiyle, Anadolu da kız çocuğu olarak kendine yer edinmiştir. Güral Şirketler Grubu bünyesinde bulunan Art Craft, Güral Porselen, Kütahya Porselen, Club Ali Bey Tatil Köyleri, Kütahya Ambalaj, Kütahya Vit, Kütahya Seramik, Şirketlerinde Hissedar ve Yönetim Kurulu Üyesi, Güral Yapı Grubu ve Kütahya Elektrik Üretim Dağıtım A.Ş. Şirketlerinde Hissedar ve Yönetim Kurulu Başkanıdır. Kişisel gelişime, toplum gelişimine ve kadının toplumdaki yeri konularına olan ilgisi, vaktinin daha çok sosyal sorumluluk projelerine, Türk kadınının iş ve sosyal hayatta daha etkin olmasına yönelik çabalara ayrılmıştır. Bu bağlamda TOBB bünyesinde Kütahya Kadın İl Girişimciler Kurul Başkanlığı görevini, KÜTSO Meclis Üyeliği, ( ilk kadın üye ve kendisi ile beraber 5 kadın üyeyi meclise sokmayı başarmıştır) Kagider (Kadın Girişimciler Derneği) Yönetim Kurulu Üyeliği ve Kütahya Eğitilebilir Özürlüler Derneği Üyeliği görevlerini sürdürmektedir. Yurt içinde ve dışında pek çok seminer ve toplantıya katılımcı – konuşmacı olarak katılan Sn. Güral Olgun, Türk kadınının iş ve sosyal hayatta desteklenmesini, eğitilmesini ve toplumda hak ettiği yere gelmesini kendisine bir misyon edinmiş olup, çalışmalarına bu doğrultuda devam etmektedir.

27 Mayıs Pazar günü tüm mezunlarımızı Geleneksel Mezunlar Pikniğimize bekliyoruz.

Nihayet özlenen, uzun zamandır beklenen bahar, tüm renk cümbüşü ve güzelliğiyle İstanbul’u teşrif etti. Boğazın Rumelihisarı civarındaki tepelerinde bin bir renkli çiçekler filizlendi, erguvanlar açtı. Yüreklere ayrı bir neşe, dinamizm ve heyecan geldi. Tıpkı Boğaziçi yıllarımızda olduğu gibi…

Şimdi, Güney Kampus’un minyatürü, Hisar Kampus’a komşu, 8 dönümlük ağaçlıklı bahçe içerisindeki Boğaziçi Konak’ta bir piknik’te, mangal partisinde bir arada olmanın zamanıdır… Ailelerimizle, çocuklarımızla, hep birlikte bir arada olmanın vaktidir…

Eski(meyen) günleri ve hatıraları yâd etmek için, eskimeyen dostlarla bir arada olmak için, yeni dostluklar kurmak için, bir günün dört-beş saatini bir arada geçirmek için sizleri pikniğimize davet ediyoruz… Sizleri piknik şenliğine, sohbete bekliyoruz…

Ailelerinizle, çocuklarınızla birlikte davetlimizsiniz, misafirimizsiniz. Yapmanız gereken tek şey, çocuklarınızı alıp gelmek…

Pikniğimizde çocuklar için de çeşitli aktivitelerimiz olacak.

-          Oyuncak Toplama Kampanyası: İhtiyaç sahiplerine verilmek üzere Oyuncak Toplama Kampanyası düzenliyoruz. Çocuklarımız, artık kullanmadıkları iyi ve kullanılabilir durumdaki oyuncaklarını, imkanı olmayan çocuklarla paylaşmak için oyuncak kutumuza bırakacaklar.

-          Mucitler Atölyesi: Çocuklar babalarıyla birlikte proje üretecek ve kendi elektronik oyuncaklarını yapacaklar.

-          Kuş Evi Etkinliği: Çocuklar, kuş evlerini diledikleri gibi boyayarak Boğaziçi Konak bahçesinin uygun yerlerine asacaklar ve kuş evi geleneğini yaşatacaklar.

2011 Pikniğimizin haberine ve fotograflarına http://www.byv.org.tr/bogazici-konak%E2%80%99ta-mezunlar-piknigi-coskusunu-yasadik adresinden ulaşabilirsiniz.

BYV – Öğrenci ve Mezunlarla İlişkiler Komisyonu (ÖMİK)

PROGRAM: BYV Mezun&Aile Pikniği

Tarih: 27 Mayıs 2011 Pazar

Saat: 15:00-22:00

Yer: Boğaziçi Konak

Adres: Nispetiye Caddesi, Fenerli Türbe Sk. No: 7 Rumelihisarı -İstanbul (Hisar Kampus’ten 100 metre ilerideki sokaktan sağa giriliyor. Sağdan ikinci demir kapı.)

Notlar:

1. Katılım için teyit gereklidir. Pikniğe katılmak için aşağıdaki e-teyit platformunuzu doldurmanız yeterli olacaktır.

http://bit.ly/Jp3zJ7

2. İhtiyaç sahiplerine verilmek üzere Oyuncak Toplama Kampanyası Yapılacaktır. Sağlam ve kullanılabilir durumdaki oyuncakları bağışlamak üzere, kurulacak olan oyuncak toplama masamıza bırakabilirsiniz.

3. Piknik organizasyonumuza katılım bedelsizdir. Piknikte “Hisarüstü mangal menü”; karışık ızgara çeşitleri, pilav, ayran” ikram edilecektir. Arzu eden arkadaşlarımız pikniğin finansmanına katkıda bulunabilir.

Her yıl Mezuniyet Törenlerimizde mezun olan arkadaşlarımızın heyecanını birlikte yaşıyoruz.

Bir geleneğin devamı olarak bu yıl da, 2012 mezunları için Geleneksel Mezuniyet Törenimizi 30 Haziran Cumartesi günü Boğaziçi Konak’ta düzenliyoruz.

17. Mezuniyet Törenimizde yeni mezun, mezun aileleri ve eski mezunlarımızı görmekten onur duyacağız.

BYV- Öğrenci ve Mezunlarla İlişkiler Komisyonu (ÖMİK)

PROGRAM: 2012 Mezuniyet Töreni

Tarih: 30 Haziran 2012 Cumartesi

Saat: 18.30 – 21.30

Yer: Boğaziçi Konak

Adres: Boğaziçi Konak. Fenerli Türbe Sk. No: 7 Rumelihisarı–İstanbul (Hisar Kampus’ten 100 metre ilerideki sokaktan sağa giriliyor. Sağdan ikinci demir kapı.)

NOTLAR:

1. 2012 Mezuniyet Törenine katılmak isteyen yeni mezun arkadaşlarımızın, 1 Haziran Cuma gününe kadar form doldurarak katılım teyidi vermeleri gerekmektedir: http://bit.ly/KjtlMd
2. Mezuniyet Töreni Program Akışı daha sonra paylaşılacaktır.

Ortadoğu Grup, her gün büyüyen yapısı ile özellikle Ortadoğu Enerji Firması olmak üzere tüm grup firmaları için değerli, çalışkan ve nitelikli stajyerler arıyor.

İnşaat, Uluslararası Nakliyat ve Gıda, Endüstri ve Madencilik, Petrol ve Sigorta sektörlerinde faaliyet gösteren ve son olarak da Enerji,  Çevre ve Sağlık sektörleriyle faaliyet alanını genişleten Ortadoğu Şirketler Grubu, Boğaziçi Üniversitesi öğrencileriyle buluşuyor.

18 Mayıs Cuma günü Boğaziçi Konak’ta gerçekleşecek olan kahvaltılı programımızda, Mühendislik Fakültesi öğrencileri Ortadoğu Grup’ta staj imkanları hakkında bilgi edinecekler.

Boğaziçi Üniversitesi’nde İnşaat, Bilgisayar, Endüstri ve Elektrik-Elektronik Mühendisliği bölümlerinde okuyan 3. ve 4. sınıf öğrencilerini bekleriz.

BYV – Kariyer ve İnsan Kaynakları Merkezi (KİM)

Tarih: 18 Mayıs Cuma

Saat: 09.00

Yer: Boğaziçi Konak

Adres: Boğaziçi Konak. Fenerli Türbe Sk. No: 7 Rumelihisarı–İstanbul (Hisar Kampus’ten 100 metre ilerideki sokaktan sağa giriliyor. Sağdan ikinci demir kapı.)

Notlar:

1. Program saat 09.00′da kahvaltıyla başlayacaktır.

2. Katılım için lütfen teyit iletiniz: http://bit.ly/JP7ry1

ORTADOĞU ŞİRKETLER GRUBU

Tarihçe

Ortadoğu Şirketler Grubu, geniş ufku ve enerjisi ile 1981 yılından bugüne, her gün daha da büyüyerek Türkiye’nin önde gelen grup şirketleri arasına girmiştir.

Ortadoğu Şirketler Grubu, 1981 yılında girdiği inşaat sektörünün yanı sıra aynı yıl içinde 25 adet özmal araç ile uluslararası nakliyat ve gıda sektöründe faaliyet göstermeye başlamıştır. Daha sonra sırasıyla 1987 yılında endüstri ve madencilik sektöründe, 1998 yılında petrol sektöründe ve 2002 yılında sigorta sektöründe faaliyet göstermeye başlayarak, Türk ekonomisinin gelişmesine katkıda bulunan lokomotif şirketlerden biri olmuştur. Ortadoğu Şirketler Grubu son olarak 2007 yılında faaliyet alanını enerji ve çevre sektörleriyle genişletmişir.

Enerji

• ·         LFG (Çöp Gazından Elektrik Üretimi):

LFG’nin elde edilişi şu şekildedir:Katı atık depolama sahaları içerisindeki organik atıklar önce yüzeyde aerobik olarak bozunur. Havasız ortamda ise bu bozunma sonucu metan oluşumu başlar. Kullanıldığında fayda sağlayan metan kontrol edilemeyen durumlarda toksik ve patlayıcı olduğundan insan ve çevre sağlığı için bir tehdit oluşturur.Biz, oluşan bu metanı kontrol edip faydalı bir şekilde kullanmak için katı atık depolama sahalarını birer biyoreaktör olarak kullanıyoruz. Bir bebeğin gazını alma usulü  gibi basit ama önemli bir tekniğin benzerini, mühendislik uygulamaları ve çözümleri ile birleştirip bu sahaların gazını alıyoruz. Alınan bu gazı gaz motorlarında yakarak elektrik enerjisi üretiyor ve sahaların cevreye ve insan sağlığına uyumlu hale gelmesini sağladığımız gibi ülke kaynaklarına ilave ediyoruz.

İnşaat

• ·         Middleist-www.middleist.com:2010 yılında Şişli’de,182 konutu, açık ve kapalı yüzme havuzları, marketi, her eve iki araçlık kapalı otoparkı, çocuk parkı, spor merkezleri ve daha birçok sosyal tesisiyle hizmet vermektedir.
• ·         Ortadoğu Plaza: 2003 yılında Şişli’de 5.664 m²’lik bina oturum alanı, toplam 28.000 m²’lik kullanım alanı ve 10.000 m²’lik kapalı otopark alanına sahiptir.
• ·         Memorial Kompleksi: 2000 yılında hizmete açılan hastane, 48.000 m² kullanım alanına yayılan hastane bünyesinde;300 yataklı tam teşekküllü bir hastane,hasta yakınları için bir otel,sağlıkla ilgili ürün ve hizmetleri olan kurumlar,ofis katları,400 araçlık otopark bulunmaktadır.
• SRU (Silkroad Residential Unit) Özbekistan/Taşkent: 108 konuttan oluşmaktadır. Konut alanı; 23.776 m² olup, otopark ve diğer ortak alanlar 14.308 m²’dir. Ayrıca proje içerisinde 2.000 m² süpermarket alanı, yüzme havuzu, fitness center ve sosyal yaşam alanı vardır.
• Gönül Evleri-www.gonulevleri.net: 105 konuttan oluşan Gönül Evleri, değişen Kağıthane’ye yepyeni bir çehre kazandır maktadır.
• ·         Güneysu Kültür Merkezi: Rize Güneysu’da Haziran 2007′de 16 adet misafir odası, 1 adet 700 kişi kapasiteli düğün ve toplantı salonu, ayrıca halk eğitim salonları ile hizmet vermektedir.
• ·         Ortadoğu İş Merkezi: Şişli ve Kağıthane’de 1990 yılında hizmete girmiştir.
• ·         İSTOÇ Alışveriş Merkezi:İş merkezinin kapladığı alan 4000 m² otopark ile 7500 m² dükkan ve işyeridir.
• ·         Beyoğlu Eğitim ve Kültür Vakfı
• ·         Gür Plaza
• Lemar Marketler Zinciri

Nakliyat

1981 yılında uluslararası nakliyat sektörüne 25 adet özmal araçla giren Ortadoğu Nakliyat, 2002 yılında Özbekistan’ın en büyük ve köklü kuruluşlarından biri olan Central Asia Trans’ı da bünyesine katarak faaliyet alanını ve filosunu genişletmiştir.

Endüstri

Ortadoğu Şirketler Grubu, 1987 yılından bu yana endüstri sektöründe iki şirketiyle hizmet vermektedir.

• ·         Orta Asia Invest Group
• ·         Çevre Teknolojileri
• ·         Tıbbi Atık Sterilizasyonu
• ·         Çamur Stabilizasyonu

Turizm
Ortadoğu şirketler Grubu, Özgür Otel ile 2000 yılında turizm sektöründe faaliyete başlamıştır.

Gıda

2002 yılında kurulan Özgür İth. İhr. Tic. Ltd. Şti. üretim alanı ile ve metal ürünleri üzerine üretim çalışmalarına da yatırım yapmaktadır. Başta Afrika ve Orta Asya ülkeleri olmak üzere ve Türk Cumhuriyetler faaliyet alanlarını oluşturmaktadır.

Dergicilik ve Mostar Dergisi üzerine olan söyleşimizi Mostar Dergisi Yayın Yönetmeni İbrahim Baran’ın katılımıyla 9 Mayıs Çarşamba günü Boğaziçi Konak’ta gerçekleştirdik.

Söyleşimizde “Bir dergi nasıl yayınlanır, Bir derginin genel yayın yönetmeni ne yapar, Dergi yayınlanırken hangi aşamalardan geçer,  Mostar Dergisi adını nereden alıyor, Mostar’ın amacı ve felsefesi nedir?” gibi sorulara yanıt bulduk.

Mostar Dergisi, adını Mimar Sinan’ın öğrencilerinden Mimar Hayrettin’in 1566 yılında Bosna’nın Mostar şehrinde inşa ettiği Mostar Köprüsü’nden alıyor. Peki nedir Mostar Köprüsü’nün önemi? Mostar doğu ve batı medeniyetlerini bağlayan, farklılıkları bir araya getirip zenginleştiren bir köprü. Bu da Mostar Dergisi’nin temel amaçlarından birini açıklıyor:  Adının aldığı Mostar Dergisi gibi farklılıklara köprü olmak ve bu farklılıklarla zenginleşmek. İbrahim Baran Mostar’ın amacını “gelenekten beslenerek geleceği inşa etmek” olarak açıklıyor. Gelenek Mostar için önemli. Çünkü amaç kadim gelenekteki değerleri yeni nesillere aktarmak ve bu değerleri aktarırken de muhafazakar, dindar, demokrat, ateist diyerek insanları ayırmamak.

“Amaç öne çıkıp ünlü olmak veye “bestseller” olup çok para kazanmak değil. Amacımız maddi ve manevi birikimlerimizi topluma aktararak sosyal sorumluluğumuzu yerine getirmek ve bir derginin amacı da bu olmalıdır” diyor İbrahim Bey ve “Ben biliyorum, benim bildiğim bana kalsın” diyip köşeye çekilmenin ve genç nesilleri nice bilgilerden mahrum bırakmanın ne kadar yanlış olduğuna parmak basıyor. Söyleşinin ilerleyen bölümlerinde işin finansal kısmıyla ilgili bilgi de aldık İbrahim Baran’dan. Dergiden ve kitaptan para kazanmanın zorluğuna değiniyor ve zaten dergiciliğin para için değil sevildiği için yapılabilecek bir iş olduğundan bahsediyor. Kültür ve sanatın hiyerarşinin alt tabakalarında yer aldığı ve okur kitlesinin çok da geniş olmadığı bir Türkiye’de 20.000 trajlı Mostar Dergisi gibi istikrarlı bir derginin çıkarılmasının başarı olduğunu belirtiyor İbrahim Baran. Dergicilik yapmak için dergicilikle ilgili bir bölümde okumuş olmanın zorunlu olmadığını, dergiciliğin tutku işi olduğunu söylüyor. Ayrıca para kazanmanın Mostar Dergisi için hiçbir zaman ana gaye olmadığını tekrar vurguluyor ve Necip Fazıl örneğini veriyor. Necip Fazıl ki içinde bulunduğu onca sıkıntıya rağmen kendi parasıyla kitaplarını bastırıp sokakta dağıtan, bildiklerini aktarmayı kendisine bu derece görev edinmiş yüce bir kalem. Amaç Necip Fazıl gibi olmak, amaç onun izinden gidebilmek…

3 kişilik editör kadroları olduğunu söylüyor İbrahim Bey. Bu kadronun görevi derginin dosya konusu seçmek, bu konuyla ilgili uzman isimlerle iletişime geçmek ve gelen yazıları gözden geçirmek eğer mümkünse derginin formatına uygun hale getirip sonraki adım için grafikere göndermek. Yazılar için uygun resimler bulunduktan sonra yazılar tekrar gözden geçiriliyor. Bir çok komik hatayı bu şekilde engellediklerini söylüyor İbrahim Baran. Tüm aşamalar tamamlandıktan sonra dergi basıma gönderiliyor ve ayın 15’i ve 24’ü arasında dergi hazır oluyor. Bu arada Mostar’ın 88. Sayısı yolda…

Yazılar dergiye çeşitli kaynaklardan geliyor. Farklı görüşleri kısıtlayıcı hiçbir kriter oluşturmaksızın alanında uzman kişilerden aldığı yazılara ve röportajlara yer veriyor Mostar Dergisi. Tabi sadece uzman kalemlerin yazılarına değil, genç kalemlerin yazılarına da yer veriliyor Mostar’da. Geleceğin önemli fikir adamları ve aydınları olma potansiyaline sahip genç yazarların önünü açmanın onlara yol göstermenin Mostar Dergisi’nin amaçlarından biri olduğunun altını çiziyor İbrahim Bey.

Mostar’ın amacının insanları küçük görmek veya görüşlerinden dolayı onları dışlamak değil, insana insan olduğu için değer vermenin unutulduğu bir dönemde Yunus Emre misali yaradılanı yaradandan dolayı hoş görmek olduğunu söyleyerek açıklıyor Mostar’ın felsefesini İbrahim Baran.

Dolu dolu geçen söyleşimizin ardından  Boğaziçi Üniversitesinde Mostar Dergisinin tanıtımını yapan arkadaşlarımıza teşekkür etmeyi unutmuyor İbrahim Baran…

Vakıf olarak, tatil yapma imkânı olmayan öğrenci ve mezun arkadaşlarımıza İstanbul’a deniz otobüsü ile sadece bir 1 saat, karayolu ile birkaç saatlik mesafede, maviyle yeşilin buluştuğu Yalova/Esenköy’de, deniz kenarında bir misafirhane hazırladık.

Geçtiğimiz yaz hizmete giren dairenin tüm ihtiyaçları, imece usulüyle vakfımız camiasındaki hamiyetperver arkadaşlarımız tarafından karşılandı.

Misafirhanemiz; BYV camiasına mensup öğrenci ve mezunların tatil, toplantı, dinlenme ve eğitim çalışmalarında kullanılmak üzere tahsis edildi.

Misafirhanenin öğrenci ve mezunlara tahsisi sadece başvuru önceliği esasına göre, Kaynak Geliştirme ve İdari İşler Komisyonu tarafından yapılıyor.

Yukarıda belirtilenler dışında kalan kullanım şartları, hazırlanan yönetmelikte detaylı olarak belirtilmiştir.

Misafirhane kullanım taleplerinizi aşağıdaki e-talep formu üzerinden bizlere iletebilirsiniz.

http://bit.ly/kJYfNu

BYV – Kaynak Geliştirme ve İdari İşler Komisyonu (KAGİK)

Misafirhanenin Konumu:

Misafirhane, İstanbul’a karayoluyla 200 km. uzaklıkta, Yalova Esenköy’de deniz kenarında, deprem yönetmeliğine göre inşa edilmiş yeni bir dairedir. Balkonunda geniş ve kapanmayan bir deniz manzarası vardır.

Misafirhane, iki oda bir salon, Amerikan mutfak, iki balkonlu, 85 m² kullanım alanına sahip ferah bir mekândır.  

Misafirhane 6-8 kişilik bir aileye/öğrenci grubuna hizmet verebilecek kapasitede planlanmıştır.

Misafirhanede TV’den çamaşır makinesine; saç kurutma makinesinden ütüye kadar bir ailenin ihtiyaç duyacağı tüm ev aletleri mevcuttur. Misafirhanenin mutfağında ocak ve fırın mevcut olup tatil yapacak arkadaşlarımızın ihtiyacına uygun bir mutfak ortamı hazırlanmıştır.

Misafirhane BÜ öğrencilerine ve evli  mezun ve mensup ailelerinin ikametine tahsis edilecek olup BYV camiası dışına tahsis yapılmayacaktır. Misafirhaneden yararlanmak için byvlist ya da byv-campus iletişim platformlarına kayıtlı olmak gerekmektedir.

Misafirhane Kullanma Talimatı, tatil talebinde bulunan arkadaşlarımızın e-posta adreslerine gönderilecektir.

Esenköy’e Ulaşım

Esenköy, İstanbul’a 200 kilometre mesafededir. Esenköy’e otomobille İzmit Körfezi’ni dolaşarak ulaşım yaklaşık 3 saat sürmektedir.

Otomobil ile Gebze Eskihisar iskelesinden veya Yenikapı – Yalova feribotları kullanılarak ulaşım ise yaklaşık 2 saat sürmektedir.

İDO’nun hafta içi ve hafta sonunda Esenköy’e Bostancı’dan ve Yenikapı’dan; TURYOL’un da yine hafta içi ve hafta sonlarında Eminönü ve Kadıköy İskelelerinden Esenköye’ deniz yoluyla ulaşım 1 saat sürmektedir.

Esenköy Hakkında Kısa Bilgi

Yalova’ya bağlı Esenköy, güneyinde Samanlı dağları, batısında Armutlu, doğusunda Çınarcık olmak üzere, Marmara Denizi kıyılarına kuruludur. Kışın 3000 civarında olan nüfusu yazın 75.000’e kadar çıkan Esenköy’de Akdeniz iklimi hâkimdir.

Notlar:

• Esenköy’de hem deniz hem de yayla turizmi yapma imkânı bulunmaktadır.
• Balıkçılığın yanı sıra Marmara adası başta olmak üzere çevre adalara günü birlik seferler vardır.
• Esenköy’de hanımlara özel iki adet kapalı plaj bulunmaktadır.
• İlçede BİM başta olmak üzere pek çok büyük market/marketler zinciri bulunmaktadır.
• Esenköy’de camilerde çocuklara ücretsiz din eğitimi verilmektedir.

HİSARIN DEFİNELERİ

Uzun zamandır arzuladığımız bir Rumeli Hisarı Köyü gezisi vardı ki nihayet bu geziyi, bizlere en güzel şekilde yaşatabilecek ender kişilerden biri, belki de tek kişi olan muhterem hocamız, BÜ İİBF Öğretim Üyesi Mehmet Nafi Artemel Beyefendi önderliğinde ve rehberliğinde gerçekleştirmek nasip oldu.

5 Mayıs Cumartesi günü öğle vaktinde üniversitemiz mezun ve öğrencilerinden oluşan 45 kişilik bir ekiple Güney Kampüs girişinde buluştuk. Mehmet Hocamızın da gelmesinin ardından gezimiz başlamış oldu.

Mehmet Hoca, hepimizin bildiği üzere Boğaziçi’nde İşletme Bölümü’nün kıymetli hocalarındandır. Fakat kendisi aynı zamanda kadim bir Rumeli Hisarlıdır. Rumeli Hisarı ve civarındaki geniş arazilerin asıl sahipleri olan bir Horasan ailesine mensuptur. O ailenin temelleri Sultan Fatih Han Hazretleri’nin talimatıyla, Akşemseddin Hz. İle birlikte Horasan’dan İstanbul’a fetih hazırlıkları için gelen serdengeçti-alperen ailelere dayanmaktadır. Bu zat-ı muhteremlerden biri de Akşemsedin’in rahle şeriki Şeyh Bedreddin olarak bilinip –Simavna Kadısıyla karıştırmayın lütfen- kendisi Mehmet Hocamızın büyük dedesidir ve gezimizin asli duraklarından biri olan BÜ Şehitlik dergâhında medfun bulunmaktadır. Mehmet Bey, Şeyh Bedreddin’i ve burada medfun diğer şehitleri şöyle anlatıyor: “Şeyh Bedreddin’in fetih için gelip 1451′de şehid olduğunu mezar taşından görebiliyoruz. Esasen, bu da buradaki Şehitliğin ne kadar kıymetli bir tarihinin olduğunu gösteriyor. Şöyle ki, Fatih, fethi surların içindeki İstanbul’un alınması ile sınırlı değil; bir anlamda burada, Rumelihisarı’nda verilen zorlu mücadelede kazanılan zafer ve bunun sonucu tarihi Rumelihisarı kalesinin inşası, fethi başlatıyor. Yine burada, bu Şehitlikte 1451 yılında şehit düşen Mahmut Çelebi gibi Fatih’in ordularının öncülerinin ve ileri gelenlerinin mezarları bulunuyor. Örneğin, mezar taşlarından birinin üzerinde “Serdengeçti Ağası” olarak zikredilen şehidin mezar taşı mevcuttur. Fatih, burada hayatlarını kaybeden şehitlerin ruhuna, merkezi şimdiki Şehitliğin bulunduğu nokta ve çevresini Şeyh Bedreddin sülalesine bahşetmiştir. Geleneğe göre şehit yeniçerilere gözcülük yapmaları ve ‘ba’sü ba’del mevt’ zamanında kaya diplerinin altından yerden bir kol gibi fışkırarak “çerağlarını yakmaları görevi verilmiştir. İşte bunun için Rumelihisarı ve BÜ haziresinde medfun bulunan yeniçeri şehitleri kayaların hemen altında yatmaktadır.

Fatih Sultan Mehmed Hanın,  Şeyh Bedreddin’in torunlarından Nafi Baba’nın adıyla anılan Nafi Baba Tekkesi olarak bilinen Şehitlik Dergâhı’nın yapılmasını emrettiğini de Hocamızdan öğreniyoruz. Mezar taşlarından anlaşıldığına göre, Şeyh Bedreddin’in Bayramî tarikatına mensup olduğu görülüyor. Ancak Osmanlı ordusunun belkemiğini oluşturan Yeniçerilerin Bektaşi tarikatına mensup olmalarından ötürü, Şeyh Bedreddin’in oğullarının da Bektaşi yolunu seçmesiyle tekke Bektaşi dergâhı olmuştur.”

Hisarüstü’ndeki camimiz gibi Mehmet Hocamızın da adını taşıdığı Nafi Baba’nın mezarını ziyaret ettik. Nafi Baba hem tekkenin şeyhi hem de İstanbul Üniversitesi’nde fıkıh hocasıdır. Dergâh, mandırasıyla, bağlarıyla, hayvanlarıyla aslında tüm köye o devirde hizmet ediyor. Hatta dönemin Rumelihisarı halkı, Tekke’den hizmet beklemeye o denli alışmışlar ki, zamanla söyle bir latife yerleşiyor, “Rumelihisarı sakinleri pek çalışmayı sevmezler, yemek pişirmeye üşenirler zira keşkek yemek için Halim Paşa’ya, aşure yemek için ise Nafi Baba’ya giderler”.

Malumunuz, Boğaziçi Üniversitesi’nin içerisinde yer alan mezarlıkta Nafi Baba Tekkesi, bu tekke efradından birçok kişiye ait mezarlıklar ve bir de türbe bulunmaktadır. Burayı gezerken tekkenin tarihine de tanıklık ediyoruz. Hadikatu’l Cevamî isimli İstanbul’un camilerini anlatan meşhur eserde bu tekkeden şöyle bahsedilir:  “Ve zirve-i cebelde şehitlik adlı mahalde bir Bektaşi tekyesi var idi. 1241 (1826) senesinde raviyedar  olan Mahmud Baba Birgi nâm belde’ye iclâ olunduğu sırada, tekke de yıktırıldı. » (Hadika, 2/126)”

Mehmet Hoca da tekkenin sonraki tarihi ile ilgili olarak şunları ekliyor: “Bu tekke ve arazisi çok özel bir statü kapsamında Fatih tarafından doğrudan aileye, veriliyor. Dolayısıyla, kişisel mülk statüsünde oluyor. Ancak buna rağmen tekkelerin kapatılmasının ardından, Vakıflar, özel mülkiyet niteliğindeki tekke içindeki tüm eşyalara, çok değerli kitaplara ve el yazmalarına el koyup, toplatıyor.  Ailenin bazı fertleri ve tekkeye gönül vermiş olanlar yine de tekke binası ve müştemilatında yasamaya devam ediyor. 1930′lu yıllarda Büyük dedem Cafer Baba, tekkede sürekli bir şekilde oturmaya devam ediyor. Hatta pederim Âli Bey de tekkede doğuyor. Tekke, daha sonra, 1940′ların ortalarında harap olup bakımsızlıktan yıkılıyor.”

El hakikat, fetih meselesi kolay gerçekleşmemiş bir hadise. Günlerce, aylarca, çadır kurulmuş, seferler yapılmış, sabırla beklenmiş. Bu arada sayısını en iyi Allah bilir, nice şehitler verilmiş… Fatih Hazretleri bu uğurda şehit düşenleri, fethin simgesi Rumeli Hisarı’nın sırtına defnettirmiş. Bu definler sefer zamanında ve toplu halde olduğu için de büyükçe kuyular açılarak şüheda bu kuyulara defnedilmek durumunda kalınmış.  Şüheda Kuyusu, adından da anlaşılacağı üzere İstanbul’un fethi sırasında Rumelihisarı’nda hayatını kaybeden şehitlerin toplu olarak medfun bulundukları bir toplu mezar olarak böylelikle ortaya çıkmış. Oldukça geniş, etrafı alçak duvarla çevrilmiş kare biçiminde büyükçe bir mezar. Toplu mezar olduğu için şehitlerin adı meçhul, ancak “Şüheda Taşı” olarak bilinen ve diğer mezar taşları gibi tahrip olmaması için Boğaziçi Üniversitesi tarafından Üniversitenin Kültür Mirası Müzesi’nde korunmakta olan bu taşın üzerinde sülüs hattı ile şöyle bir ifade vardır: “Heza Makam-ı Şüheda 855 Sene”.

Bir yandan okulumuzun içerisinde bulunan bu tarihi güzellikler bizi mest ederken bir yandan da baharın gelmiş olmasıyla aslında Hıdırellez’i karşılıyormuşçasına bir doğa gezisine çıktığımızı hissediyorduk. İstanbul’un her yerinde kolay kolay gezip göremeyeceğiniz muhteşem güzellikte ağaçlarla bezenmiş, derin ormanda gezerken dört bir yanımızı kaplayan ve her biri ayrı lezzette erikler veren ağaçlarının meyvelerinden nasiplenmeyi ihmal etmiyorduk. Erguvanların, morsalkımların ferahlık veren kokuları ve sonuna kadar içimize çekebildiğimiz temiz boğaz havası, daha önce hiç duymadığımız çeşitlilikte kuş sesleri arasında baharın güzelliklerini tadıyorduk.

Şimdilerde Bebek semtine bağlı olan, eskilerde Rumeli Hisarı Köyü’nün çarşısı olan meydana doğru ilerlerken sağımızda Hisar’ın bir burcunu ve Fatih’in giriş yaptığı tarihi kapıyı gördük. Aşağıya doğru devam ederken, sağ tarafımızda yeşillikler içerisinde göz alabildiğine uzanan Osmanlı Bostanı’nı gördük. Osmanlı Bostanı, bölgenin ve özellikle Hisar mukimlerinin zerzevat ihtiyacını karşılayan büyükçe bir bahçe/tarım alanı olarak kullanılırmış. -Evliya Çelebi seyahatnamesinde bostandaki kiraz ağaçlarının meyvelerinin parmak büyüklüğünde olduğunu ifade eder.- Bir zaman otopark yapılmak istenen bu alan neyse ki Boğaziçi Üniversitesi’nin mülkiyetinde bulunuyor. Bazı evler araziye hafif kaymış bir şekilde inşa edilmiş.

Köy meydanına varırken, Hisar’ın çamaşırhanesini ve meydana yakın bir yerde hâlâ serin bir suyu akmaya devam eden köy çeşmelerinden birini de ziyaret ettik. Daha sonra köy meydanında bulunan asırlık çınar, bir tarihi eser edasında bizleri karşıladı. Gölgesinde biraz soluklandıktan sonra dar Bebek sokaklarından yukarı doğru çıkmaya devam ettik.

Üzerimizde tatlı bir yorgunlukla Boğaziçi Konak’a geldiğimizde leziz bir ikram karşıladı bizi. Lütfedilen nimetlerden nasiplenip üzerine de yorgunluk çaylarımızı yudumlarken, artık fotoğraflara bakarak gezi anılarımızı şimdiden konuşmaya başlamıştık bile… Bir sonraki gezinin de planlanmış olduğunu, güzergâhta Perili Köşk’ün de olacağını öğrenerek ayrı bir heyecanla günü sonlandırmış olduk.

Profesyonel Kariyer Sohbetleri kapsamında 3 Mayıs Perşembe günü düzenlediğimiz Mühendislik Kariyer Sohbeti’nde, mühendislik fakültesi öğrencileri ile alanında uzmanlaşmış mezunlarımız bir araya geldi.

Moderatörlüğünü Boğaziçi Üniversitesi Makine Mühendisliği Öğretim Üyesi Prof. Dr. Fazıl Önder Sönmez’in (Makina Müh. 91’) üstlendiği Mühendislik Kariyer Sohbeti’nde konuklarımız;

Prof. Dr. Ensar Gül (EE 82′) / Marmara Üniversitesi Mühendislik Fakültesi – Bilgisayar Mühendisliği Bölüm Başkanı

Oral Avcı (Fizik 83′, EE Yüksek Müh. 85′) / Piomak Otomasyon A.Ş. Yönetim Kurulu Başkanı

Mustafa Önder Kıyıklık (Endüstri Müh. 99′) / Yıldız Holding Kurumsal Strateji Direkörü

Oldu.

Sohbete “Rüyalarınızın gerçekleşmesini istiyorsanız uyanmalısınız)” diyerek başlayan Oral Bey, kendi tecrübelerini paylaştı. Amerika’da okuyup ardından Türkiye’de nükleer tesislerde mühendis olarak çalışma hayali kuran Oral Bey, üniversitede bir hocasının onu uyarmasıyla gerçekçi düşünerek Amerika hayalincen vazgeçmiş ve makine mühendisliği yüksek lisansına başlamış.

“Önünüzü göremezseniz çok hata yaparsınız” diyen konuğumuz; hayatı, insanları ve geleceği okumamız gerektiğini ve doğru adımlar atmak gerektiğini söyledi.  Mühendislerin okumamak, asosyallik, sebat edememek, odaklanamamak gibi sorunları olduğunu söyleyen Oral Bey, bir mühendisi işe alırken sorduğu sorulardan birinin “en son hangi kitabı okudun?” olduğunu belirtti.

Oral Bey, Mühendislikle ilgili yanlış bir algı olduğunu ve mühendislik denince akla hendese geldiğini söyledi. “Mühendislerin bir kısmı tasarım yapar, bir kısmı tasarımı işlevsel hale getirir, bir kısmı tasarımı uygular. Türkiye’de ise mühendislerin birçoğu tasarım yapamıyor. Mühendis, hayata, bir sürece şekil vermek ya da şekil vermenin yollarını bulmaktır.”

Konuya bir akademisyen gözüyle yaklaşan Prof. Dr. Ensar Gül ilk olarak, akademisyenlik ile piyasanın birbirinden çok farklı mecralar olduğunu söyledi. Akademisyenliğin ömür boyu devam eden bir öğrencilik süreci olduğunu vurgulayan Ensar Bey, bunun hem avantajları hem de dezavantajları olduğunu anlattı. Her akademisyen kendisinin patronudur, fakat akademisyenlikte maddi imkânlar sınırlıdır diyen Ensar Bey, Türkiye’de 70 yaşına kadar akademisyen olarak çalışılabildiğini söyledi.

Boğaziçi Üniversitesi mezunu mühendislerin işe başlarken avantajlı olduğunu söyleyen Ensar Bey, işe girdikten sonrasının ise kişinin çalışma performansına göre geliştiğini anlattı.

“Risk alacaksanız gençken alın” diyen konuğumuz, ileyleyen yıllarda aile faktörünün risk almayı zorlaştırdığını anlattı. Mühendislik öğrencilerine, önlerine çıkan yurtdışı imkanlarını değerlendirmelerini öneren Ensar Gül, temelli kalınmasa bile yurtdışı tecrübesinin katkı sağladığını söyledi.

Sosyal alanlara en yakın ve en az teknik işe sahip olan mühendisliğin Endüstri mühendisliği olduğunu söyleyerek sözlerine başlayan Mustafa Önder Kıyıklık,öğrencilere kariyer tercihlerini yaparken yaparken en iyisini aramak yerine önlerine gelen fırsatları değerlendirmelerini önerdi. Mustafa Bey, “En yüksek verimi nereden alabilirim?”in cevabının zamanla öğrenildiğini söyledi.

İşe alımda Bilgi, Beceri ve Motivasyon’un çok önemli bir üçlü olduğunu söyleyen Mustafa Bey, “Motivasyonun içeriğinde sizin karakteriniz gizlidir.” dedi.

Prof. Dr. Fazıl Önder Sönmez, hangi iş daha çok bilgi ve tecrübe kazandıracaksa o işi tercih etmenin doğru olduğunu, çünkü öğrenme devam ettiğini belirtti. Son yıllarda mühendislik alanında faaliyet gösteren şirketlerin sayısının arttığını söyleyen Fazıl Bey, bunun mühendislik öğrencileri için iyi bir fırsat olduğunu söyledi.

Fazıl Bey, iyi bir akademisyen olmak için araştırma yapmak ve iyi eğitimin çok önemli olduğunu belirtti.

Konuklarımızın Mühendislik fakültesi öğrencileriyle tecrübe ve fikirlerini paylaştıkları Mühendislik Kariyer Sohbeti, öğrencilerden gelen soruların cevaplanmasının ardından sona erdi.

Fatma Genç Ünay tarafından modere edilen Kadın girişimcilik Toplantılarında Nisan ayı konuğumuz, Hatemoğlu Yönetim Kurulu Başkan Yardımcısı Efsane Turan (İşletme 87’) oldu.

Efsane Turan, “Güç” konulu bir sunumunun ardından, Boğaziçili öğrencilerle bir kadın olarak eğitim, iş ve aile hayatına dair paylaşımlarda bulundu.

Üsküdar Amerikan Koleji’ni bitirdikten sonra Boğaziçi Üniversitesi İşletme bölümünü kazanan Efsane Hanım, evlilikle beraber yürüttüğü okul hayatında karşılaştığı zorluklara rağmen başarılı bir şekilde lisans hayatını tamamlamış. Üniversite hayatının ilk yıllarında evlenen Efsane Hanım, kadınların ancak maddi zorunluluk halinde çalışmasının normal karşılandığı bir ortamda, üniversite okumanın ve iş hayatına atılmanın zor olduğunu anlattı. üniversiteyi bitirmesinin ardından bir süre kendisinden beklenen “gelin” rolünü üstlenen Efsane Hanım, annesinin ve eşinin de desteğiyle aile şirketleri olan Hatemoğlu Giyim’de iş hayatına atılmış.

Toplumun maddi ve manevi olarak güçlü kadınlara ihtiyacı olduğunu söyleyen Efsane Hanım; erkeklerin güçlü eşler, çocukların güçlü anneler, iş dünyasının güçlü çalışanlar talep ettğini hatırlatarak “Birey olarak, eş olarak, anne olarak ve çalışan kadın olarak her zaman güçlü olmak durumundayız” dedi. Bu sebeple firma çalışanlarına sordukları “Güç Nedir” sorusuna gelen cevapları da bizlerle paylaştı.

Gücün en önemli unsurunun cesaret ve heyecan olduğunu söyleyen konuğumuz, firma çalışanlarından gelen cevapları da bizlerle paylaştı.

Güç; Kararlılıktır, Birlik beraberliktir, İstemektir, Hedeftir, İtibardır, Özür dileyebilmektir, Bilmiyorum diyebilmektir, Yardım isteyebilmektir, İrade ve kontroldür, İyi niyettir, Bilgi birikimidir, Özgürlüktür, Disiplindir, İnanç, Sevmektir.

Aile şirketi olmanın, şirket içerisindeki birlik beraberlik hissini çok geliştirdiğini söyleyen Efsane Hanım, firma olarak güçlü olmalarının önemli bir etkeninin bu birlik ve samimiyet olduğunu söyledi.

Efsane Hanım’ın firmasını yurt dışında da güçlü bir marka haline getirmede yine samimiyetin etkili olduğunu anlıyoruz. Efsane Hanım, yurt dışından gelen misafirlerini, İstanbul’da en iyi şekilde ağırlamaya ve gezdirmeye gayret ettiğini ve böylece misafirlerin Türkiye’yle, Türk insanıyla bir muhabbet bağı kurduklarını anlattı. Bu muhabbetin de zamanla doğal bir süreç içinde ticari ilişkiye döndüğünü anlatan Efsane Hanım, bu sayede birçok ülkeyle ticaret yapmaya başladıklarını söyledi.

Network kurmanın hayatın her alanında olduğu gibi iş hayatında da çok önemli olduğunu anlatan Efsane Hanım’ın altını çizdiği nokta ise; bu network’ü kurarken fazla hesap yapılmaması gerektiği, samimiyetin çok önemli olduğuydu.

“Teşebbüs et ki tesadüf etsin”

Bir şey yapmaya niyetlenip harekete geçtiğinizde, o işle ilgili fırsatların da önünüze geldiğini söyleyen Efsane Hanım, girişimcilikte “harekete geçme”nin çok önemli olduğunu söyledi.

Önceki yıllarda kadın giyim ürünleri de ürettiklerini fakat bundan  vazgeçerek sadece erkek giyimi üzerine yoğunlaştıklarını söyleyen Efsane Hanım, bunun birkaç sebebinden bahsetti. İlk olarak; Hatemoğlu’nun fabrika üretim bantlarının erkek ceketi üzerine olduğunu ve uzmanlık alanlarının erkek giyimi olduğunu belirtti. Ayrıca, kadın modasının çok çabuk değişen bir moda olmasının, kadınların erkeklerden daha çok para harcamasına rağmen çok zor alışveriş yapıyor olmalarının da erkek giyimine ağırlık vermelerinde etkili olduğunu söyleyen Efsane Hanım,; en iyi bildikleri konuya, yani erkek giyimine odaklanarak daha başarılı ürünler üretmeyi hedeflediklerini anlattı. Hatemoğlu mağazasına giren bir erkeğe mümkün olduğunca çok seçenek sunarak, onun mağazadan aradığını bulmuş ve memnun bir şekilde ayrılmasını sağlamanın marka memnuniyeti için oldukça önemli olduğunu da vurguladı.

Bu güzel sohbetin ardından katılımcılardan gelen soruları yanıtlayan Efsane Hanım’a günün hatırası olarak küçük bir armağan takdim ettik.

Vakfımızdan Lisans Bursu almakta olan öğrenci arkadaşlarımızın dikkatine,

2012 Mayıs ayına ait Lisans Bursları, 10-11 Mayıs ve 17-18 Mayıs Perşembe-Cuma günlerinde 10.00 – 17.30 saatleri arasında Boğaziçi Konak’ta takdim edilecektir.

Mayıs ayında bu tarihlerin dışında dağıtım yapılmayacağından, ilgili günlerde burslarınızı almanızı rica ediyoruz.

Mazereti dolayısıyla burslarını alamayacak öğrencilerin byv@byv.org.tr e-posta adresine bildirmelerini bekliyoruz.

Mazeretsiz olarak burslarını almayan öğrencilerin, ilgili aya ait burslarını bir sonraki ay alamayacaklarını önemle bildiririz.

BYV – Kaynak Geliştirme ve İdari İşler Komisyonu (KAGİK)

İstanbul’un tarihî surlarla çevrili yarımadasında Bahadır Sezegen eşliğinde üçüncü gezimiz 21 Nisan Cumartesi günü yağmurlu bir bahar sabahında yaklaşık 20 kişiyle başladı.

Buluşma yerimiz ve aynı zamanda güzergâhımızın ilk durağı, Koca Sinan’ın en aydınlık eseri olarak zikredilen, Mihrimah Sultan’a olan aşkını tasvir ettiği cami olarak rivayet edilen meşhur tek minareli Edirnekapı Mihrimah Sultan Camii Şerifi idi. Caminin tarihi ve özellikleri ile ilgili Bahadır Bey’den öğrendiklerimizin ardından rotamızı Kariye Müzesi’ne çevirdik.

İstanbul’un en ilginç mekânlarından biri diyebileceğimiz Kariye Camii dışardan bakıldığında çok mütevazı görünüp içine gireni şaşkına çeviren bir mekân olmasıyla akıllarda kalıyor. Aslen bir Bizans kilisesi olan bu mekân, simetrik desenli mermer bloklarla ve inanılmaz güzellikte mozaiklerle süslenmiş.

Daha sonra Edirnekapı’nın tarih kokan sokaklarında yürümeye devam edip, kara surlarının üzerinde Ayvansaray’a bakan bir yamaçta durduk. Orada bizi karşılayan, günümüzde gördüğümüz sadece iskeleti ayakta kalmış bina, Blaherne Sarayı kompleksine dâhil, nam-ı diğer Tekfur Sarayı idi…

Bir de İstanbul’un en mahzun camilerinden birine, Kazasker İvaz Efendi Camii’ne uğradık. Kapısını kilitli bulduğumuz bu nadide eser, 16. Yüzyılın en özgün mimari yapılarından biriydi aslında. Şimdi nasıl böyle yalnız olduğunu bilemedik…

Surlardan buram buram toprak kokusunun yayılması yağmurdan mıydı, tarihî mekânların verdiği sarhoşluktan mıydı anlayamadık. Derken kendimizi Giresunlu bir amcanın çayhanesinde sıcak çay bardaklarını avuç içlerimizde sıka sıka çaylarımızı yudumlarken bulduk da içimiz bir kere daha ısındı cânım İstanbul’a.

Hazret-i Cabir’in (r.a.) manevi makamında gözleri yaşartmaya bir ayet ve bir çift söz yetti de arttı bile. O, bir ağacın altında biat edip Peygamber’in (SAV) mübarek ellerini tutan kişilerdendi… Hepsi farklı diyarlardan gelen O kişilerin orada ne işi vardı? Peki ya Hz. Cabir’in (r.a.) İstanbul’da ne işi vardı? “Neyin üzerinde durduğumuzu biliyor muyuz?” sorusu O’nun gayesini anlamakta veya en azından düşünmekte yardımcı oldu bizlere. Biz bir kutlu müjdenin toprakları üzerine basıp basıp geçiyorduk belki de…

Yağmurlu bir güne ne sığdırabildiysek yaşamaya çalıştık, farklı inançların yaşanılmışlarına tanıklık ettik. Meryem Ana Ayazması, Fener Rum Ortodoks Patrikhanesi, Demir Kilise bunlardan birkaçıydı sadece.

Gün sonunda surların dışında yaşamaya alışık olan bizler, İstanbul’un farkına vararak diğer İstanbul’daki evlerimize doğru gitmek üzere tatlı bir yorgunluk ile oradan ayrıldık.

İstişare Heyeti üyemiz, değerli ekonomist Ömer Faruk Baykal’ın moderatörlüğünde, 20 Nisan Cuma günü gerçekleştirdiğimiz Ekonomi Sohbeti’nin bu ayki konusu; AB ekonomisinin içinde bulunduğu borç krizinin ülkelerin büyüme rakamlarına ve ülkemize yansımaları oldu.

Avrupa Birliği’nin içerisinde bulunduğu borç krizinin, ülkelerin büyüme rakamları ve işsizlik oranları üzerindeki etkilerini, istatistikî verilerle zenginleştirilmiş sunumda inceleme fırsatını bulduk. Sohbetimizde öne çıkan başlıkları özetlersek:

-       Olumsuz ekonomik göstergelerdeki ilk sıranın değişmez ismi Yunanistan, iflasını açıklamasının ardından yerini İspanya ve Kıbrıs’a bırakmış görünüyor.

-        Küresel ekonomide bölgesel krizlerin etki alanlarının genişlemesine neden olan yüksek hacimli ekonomik ilişkilerdir. Euro bölgesi ülkeleriyle entegre yapıda olan ülkemizin 2007-2011 yılları arasında büyüme ve istihdamda yakaladığı trendleri incelediğimizde bu krizden en az etkilenen bölge ülkesi olduğunu söylemek yanlış olmaz.

-       Türkiye ekonomisi mevcut cari açığı ile dünyada ABD’nin ardından 2. sırada yer alıyor. Cari açığımızın yüksek oluşu, uluslar arası kredi derecelendirme kuruluşlarının ülkemize verdiği düşük kredi notlarının tek dayanak noktası olmakta.

-       Türkiye’de bankacılık sektörünün kredi enstrümanları içerisinde AB kaynaklı kredilerin düşük olması ülkemizin AB’de yaşanabilecek olumsuz senaryolardan ciddi bir biçimde etkilenmeyeceği öngörülüyor.

-       İspanya, Portekiz, Kıbrıs, İtalya gibi mali açıdan kötü durumda olan AB üyesi ülkelerin uluslararası kredi derecelendirme kuruluşlarınca düşürülen notları, borçlanma masraflarını arttırıyor. Devlet tahvilleri faiz oranlarının artması neticesinde pozitif büyüme rakamları yakalama konusunda zor durumda olan bu ülkelerin durumları daha karmaşık bir hal alıyor.

-       İspanya, Yunanistan gibi en sorunlu AB ülkelerinin borçlarının bir kısmının, hatta tamamının silinmesi bile onları bu riskli durumlarından kurtarmaya yetmiyor. Neden olarak da, üretilen mal ve hizmetlerin rekabetçi yapılarının düşük olması gösteriliyor. Uzun vadede sürdürülebilir bir büyüme için ülkelerin ekonomik yapılarında reform gerekliliği ön plana çıkıyor.

Psikoloji Kariyer Sohbeti’ni 17 Nisan Salı günü Psikolog Ayşe Erdoğmuş (Psikoloji 92’), Klinik Psikolog Neslihan Arıcı (PDR 06’) ile Psikolog Erhan Koçak’ın (Psikoloji 06’) katılımıyla Boğaziçi Konak’ta gerçekleştirdik.

Sohbetimize, kendi kariyer geçmişlerini anlatarak başlayan konuklarımız, daha sonra Psikoloji ve Psikolojik Danışmanlık bölümlerinde okuyan öğrencilere, bu bölümlerden mezun olduktan sonra nerelerde çalışabileceklerini, mesleki kariyerlerinde ilerleyebilmek için neler yapmalarının faydalı olacağını, hangi noktalara dikkat etmeleri gerektiğini içeren konuşmalar yaptılar. Sohbetimizin ilerleyen dakikalarında, katılımcılarımız hem sorularını konuklarımıza sordular hem de kendi tecrübelerini paylaştılar.

Uzman Psikolog Ayşe Erdoğmuş, Psikoloji bölümünde okuyan öğrencilerin hocalarından, mezun olunca hemen psikolog olmayacakları şeklinde telkinler aldığını, gerçekten de şu anda bulunduğu konuma gelene kadar öğretmenlikten başlayıp, rehberlik biriminde danışmanlık yapmak gibi çeşitli işlerde çalışıp aşama aşama yol kat ettiğini ifade etti. Bununla birlikte Ayşe Erdoğmuş, Boğaziçi Üniversitesi’nin çok iyi, sağlam temeller üzerine kurulmuş, sistemli bir üniversite olduğunu, öğrencilerine çok iyi bir alt yapı kazandırdığını fakat uygulamaya ağırlık verilmediği için öğrencilerin bu konudaki açıklarını kendilerinin kapatmaları gerektiğini söyledi.

Kendisini öğrenmeye ve öğrendiklerini uygulamaya adayan Klinik Psikolog Neslihan Arıcı, psikoloji bölümüne isteyerek girdiğini, mezun olduğu bölümden çok memnun olduğunu, akademik yanı güçlü olduğu için hem akademik kariyer yaptığını hem de psikolog olarak çalıştığını söyledi. Terapide görülen vakaların bir araştırma konusu olarak ortaya çıkabildiğini veya kitaplarda yazılan teorilerin işlevselliği hakkında çok önemli bilgiler verdiğini anlatan Neslihan Hanım, bu sebeple iki işi bir arada götürmenin çok faydalı olduğunu söyledi

Bunların yanı sıra Neslihan Hanım, Psikoloji ve Psikolojik Danışmanlık bölümlerinde okuyan öğrencilerin kendilerini çok yönlü olarak geliştirmeleri gerektiğinin altını çizdi ve öğrencilere çeşitli kitaplar okumaları, farklı insanlarla tanışmaları tavsiyesinde bulundu.

Diğer bir konuğumuz olan Beyazay Derneği Psikologu Erhan Koçak, konuşmasının pek çok yerinde tecrübenin önemini vurguladı. Mezun olduktan sonra tecrübesi olmayan öğrencilerin akademik alt yapıları ne kadar kuvvetli olursa olsun, adeta sudan çıkmış balığa döndüklerini ifade eden Erhan Bey, öğrencilerin mümkün olduğunca çabuk staj, gönüllü çalışma tarzı aktivitelerin içerisine girmelerinin kendi mesleki kariyerleri için çok büyük bir avantaj olacağını söyledi. Erhan Bey, kendi üniversite yıllarından da bir örnek verdi:

Üniversitede bölüm birinciliğine oynayan bir arkadaşının, kendisine sorulan “Benim çocuğum tırnak yiyor, ne yapmalıyım?” sorusu karşısında şaşırarak nasıl cevap vereceğini bilemediğini, biraz düşündükten sonra verdiği tavsiyenin “Acı oje sürün” olduğunu anlatan Erhan Bey, öğrenciyken tecrübe kazanmanın, üniversitenin uygulama kısmındaki boşluğu doldurmak için çok önemli olduğunun altını çizdi.

Sohbetimizin ilerleyen dakikalarında öğrencilerden gelen sorulara cevap veren konuklarımız burada işe başvuru sürecinde nelere dikkat edilmesi gerektiği konusundan bahsettiler ve CV hazırlamanın incelikleri hakkında katılımcılarımıza ipuçları verdiler.

Psikoloji ve Psikolojik Danışmanlık alanlarında kariyer yapmak konusunda aydınlattıkları için konuklarımıza teşekkür ederiz.

Boğaziçi Üniversitesi kurucularından Prof. Dr. Süheyla Artemel’in moderatörlüğünü yaptığı Divan Sohbeti’nde konuğumuz, Boğaziçi Üniversitesi eski rektörü Prof. Dr. Ayşe Soysal oldu.

Ayşe Soysal, akademik yöneticilik deneyimlerini, Değişen Dünyada Üniversite başlıklı sunumuyla aktardı.

Üniversite Nedir?

Ayşe Soysal, üniversitenin bilgiyi üreten ve ürettiği bilgiyi paylaşan bir kurum olduğunu; dolayısıyla araştırma ve eğitim-öğretim süreçlerini paralel şekilde yürütmesi gereken bir kurum olduğunu söyledi.

Üniversite ne işe yarar? Sorusundan önce üniversite bir işe yara mı / yaramalı mı? Sorusunu sormak gerektiğine değinen Ayşe Hanım sözlerine şöyle devam etti;

“Bir Van Gogh tablosu işe yaramaz; fakat bakakalırsınız, sizi etkiler”

Konuşmasında üniversitelerin algılanış biçimine değinen Ayşe Hanım, üniversitenin dış dünya – iş dünyası ile ilişkilerinin iyi yönetilmesi gerektiğini söyledi. “Toplumsal dinamikler mi üniversiteleri şekillendiriyor, yoksa üniversiteler mi toplumu yönlendiriyor” sorusunun önemini vurgulayan konuğumuz, dış dünyanın talepleri ile Üniversitenin misyonunun birbirini etkileyen unsurlar olarak karşımıza çıktığını anlattı.

Toplumun önceliklerinin üniversitenin misyonunu etkilediğini ve akademik dünyanın bu durumdan olumsuz etkilendiğini belirten Ayşe Soysal; iş dünyasına nitelikli iş gücü sağlamak, modern dünyanın sorunlarına çözüm üretmek gibi yararlı hedeflerin zamanla üniversitelerin birincil görevi olması gereken araştırma ve eğitim-öğretim hedeflerini önüne geçtiğini söyledi.

Ayşe Soysal, üniversitenin bir meslek okulu olmadığını, günümüz Türkiye’sinde ise birçok gencin iş bulmak ve meslek edinmek gayesiyle üniversite okuduğunu söyleyerek, “üniversite” algısındaki yanlışlığa dikkat çekti. Üniversitelerin birer imalathane gibi, piyasanın ihtiyaç duyduğu ısmarlama niteliklere sahip mezunlar üretmesinin yanlışlığını vurgulayarak “Bugün ihtiyaç duyulan bilgi ve becerilerle donanmış mezunlar üretmek, yarının koşulları için çözüm değildir.” dedi. İş dünyasının üniversitelerden tamamen ayrı düşünülemeyeceğini, ancak üniversitenin temel amacının düşünen, analiz yapabilen, interdisipliner düşünce tarzını benimsemiş ve öğrenmeyi öğrenmiş kişiler yetiştirmek olduğunu sözlerine ekledi.

Boğaziçi Üniversitesi’nin hedefleri arasında teknokrat yetiştirmek olmadığını söyleyen Ayşe Soysal, “Boğaziçi’nin ideali Harvard’dır, MIT değildir” dedi.

Boğaziçi Üniversitesi’nin, öğrencilerini farklı alanlardan ders almaya teşvik ettiğini, hatta bunu zorunlu kıldığını belirten Ayşe Hanım, farklı disiplinleri görmenin öğrenciye farklı boyutlarda düşünebilme imkanı sunduğunu söyledi.

John Buchan’ın “Liberal Eğitim, bu eğitimi alanlara üç vasıf kazandırmalıdır; Alçakgönüllülük, İnsaniyet ve Mizah. (Humility, Humanity and Humor)”

Sunumunu, “Üniversitelerimizde özlediğimiz mükemmeliyet ortamına erişmek, Türkiye’nin demokratikleşme projesinin başarısına bağlıdır” cümlesiyle sonlandıran Ayşe Soysal daha sonra katılımcılardan gelen soruları samimiyetle yanıtladı.

Bu nitelikli sunumun ve samimi sohbetin ardından Prof. Dr. Ayşe Soysal’a ve Prof. Dr. Süheyla Artemel’e hatıra armağanlarımızı takdim ettik.

Moderatörlüğünü Doğan Cebeci’nin yaptığı Avea Kıdemli İK Direktörü Bahattin Aydın, TTNet İK Direktörü Hasan Kaya ve Bizim Toptan Satış Mağazaları A.Ş. İK Müdürü Murat Yıldız’ın katılımıyla “İK Kariyer Sohbeti”ni Boğaziçi Konak’ta gerçekleştirdik.

Sohbetimizin birinci kısmında insan kaynakları alanında uzman konuklarımız, kendi mesleki kariyerlerine nasıl başladıklarından, bugüne kadar nasıl geldiklerinden, şu andaki pozisyonlarına gelmelerinde hangi hayat prensiplerinin onlara katkı sağladığından ve insan kaynakları alanın içeriğinden; bu mesleği seçmek isteyen insanların nasıl özelliklere sahip olmaları gerektiğinden bahsettiler. Sohbetimizin ikinci kısmında ise değerli konuklarımız katılımcılarımızın sorularını yanıtladılar.

1997 yılında Boğaziçi Üniversitesi Psikoloji Bölümü mezunu olan Bahattin Aydın,  başarısının temelinde yatan etkenleri açıkladı. Başarısının arkasındaki en önemli etkenlerden birisinin kendisine verilen işleri çok iyi yapması olduğunu söyleyen Bahattin Bey “elimdekileri değerlendirdim” dedi. Hem insanların hem de şirketlerin başarılı olabilmeleri için  “niçin(why)” “nasıl(how)” ve “ne(what)” sorularını sırasıyla sormalarının çok faydalı olacağını belirtti. Bunu şu şekilde açıklayabiliriz: Pek çok firmanın teknolojik ürün üretmesine karşın Steve Jobs’ ın öne çıkmasını temel sebebinin “why” sorusuyla hareket etmesi olduğunu ve bu sorudan hareketle Steve Jobs’ ın özgürleşmeyi temsil etiği için ısırılmış elma simgesini kullandığını, bireyselleşmenin bir göstergesi olarak da I (ben) öznesini ürünlerinin isminde yer verdiğini, bu sayede insanların ilgisini çekerek Apple’ ın satış rekorları kıran dev bir firma olmasına vesile olduğunu söyledi. Bunlara ek olarak, Bahattin Bey insan kaynakları tanımının da üstünde durarak insan kaynaklarının tek kelimeyle “yetkinlik (competence)” olarak ifade edebileceğimizi ve yetkinliğin de bilgi beceri ve tutum şeklinde üç temel bileşenden oluştuğunu söyledi. Bu üç bileşenden en zor değişenin tutum olduğunu bu sebeple de insanın kendisini iyi tanımasının çok önemli olduğunu, kendisini tanıyan insanın kendisi için daha doğru mesleki kararlar alabileceğini söyledi. Bu noktada hızlı öğrenip öğrenmediğinize bakmak ve neleri yapmaktan zevk aldığınızı keşfetmek şeklinde iki önemli kriter olduğunu söyledi ve yaşamış olduğu bununla ilgili anılarının birkaçını paylaşarak konuşmasını tamamladı.

İkinci değerli konuğumuz Hasan Kaya ise İnsan Kaynakları’nda çalışmaya nasıl başladığını anlattı. İnsan kaynakları departmanın şirketler için farklı farklı anlamlar taşıdığını söyleyen Hasan Bey bir şirkette insan kaynaklarında çalışmaya başlamadan önce şirketin insan kaynaklarını nasıl tanımladığına dikkat edilmesi gerektiğini öğütledi. Örnek verecek olursak kendisinin çalıştığı bir şirkette bir elemanın işe alımı sırasında kendisi onay vermediği için genel müdürün onaylamasına rağmen o elemanın işe alınmadığını ve bu durumun da o şirkette insan kaynakları departmanında çalışanların sahip olduğu konumun değerini gösterdiğini söyledi.

Diğer bir konuğumuz olan Murat Yıldız konuşmasına Simyacı adlı kitaptaki “Bir şeyi ne kadar çok isterseniz evrende size o şeyi elde etmeniz için o kadar çok hizmet eder.” sözü söyleyip istemenin önemini vurgulayarak başladı. “Bugün yaptığınız iyi işler sizi yarınki yapacağınız iyi işlere götürür” diyen Murat Yıldız, kendisine sunulan bir projede yer alma teklifini kabul ederek insan kaynakları sektörüne adım attığını belirtti ve şu anda mesleğini severek yaptığını, gençlere de bunun ne kadar önemli bir şey olduğunu söyledi. İnsanın kendisini tanımasını, yeteneklerinin farkına varmasını ve yetenekleri doğrultusunda meslek seçmesinin gerektiğini, bunun içinde kişisel çabaların gerektiğini, okulu bitirmeden staj yapma, part time işte çalışma veya gönüllü çalışmalara katılarak sahaya inmenin şart olduğunu söyledi. İnsan kaynaklarında da yaptıkları işin tencere-kapak uyumu düşünüldüğünde doğru tencereyi bulmak olduğunu, doğru koltuk doğru adam eşlemesinin yapılmaya çalışıldığını belirtti.

Sohbetimizin ikinci kısmında da katılımcıların soruları cevaplandırıldı. Burada da şu an elimizde bulunan fırsatları değerlendirmek gerektiğini ve hangi koşulda olursak olalım, bu koşulları en iyi şekilde kullanmaya bakmamız gerektiği vurgusu yapıldı. Buna örnek olarak Bahattin Bey bir firmaya cv gönderdiğini oradan red aldığını fakat ısrarı üzerine 40 kişilik gruba çağrıldığını, daha sonra o gruptan sadece kendisinin işe alındığını söyleyerek bize pes etmememiz ve olaylara pozitif bakmamız gerektiğinin altını çizdi.

Her biri birbirinden güzel sözlerle bizleri İK konusunda aydınlattıkları için Bahattin Aydın, Hasan Kaya, Murat Yıldız ve Moderatörümüze teşekkür ederiz. Bir sonraki “Kariyer Sohbeti”nde buluşmak dileğiyle…

İslam Işığında Ekonomi ve Ticari Hayat Sohbetleri’nin ikincisinde konuğumuz, Türkiye’nin en önemli iktisat tarihçisi ve Osmanlı iktisat tarihinin en önemli mütehassısı kabul edilen Mehmet Genç oldu.

Öğrenci ve mezunlardan yoğun ilgi gören prorgramda Mehmet Genç, Osmanlı toplumunun ekonomi, ticari hayat, alışveriş ve piyasa yapısı hakkında önemli bilgiler verdi.

Osmanlı Ekonomisi İnsan İçindi

Osmanlı’da basit bir ekonomi anlayışı vardır. Osmanlı’da ekonomi ile ilgili temel anlayış ekonominin çok “basit” olmasıdır.

Osmanlı iktisadi düşüncesinin temeli şu cümlede gizlidir: İnsan ekonomi için değildir; ekonomi insan içindir. Bu yapıda ekonomik faaliyetler insanın, toplumun ve devletin ihtiyaçları için mal ve hizmet üretirdi.

Osmanlı iktisadi hayatı 15 ve 16’ıncı yüzyıldan itibaren bazı temel kuralara bağlanmıştı. Öncelikli ilkelerden biri ekonomik faaliyetin içerisinde bulunan tüm grupların ihtiyaçlarının karşılanmasıydı. Üreticiler önce kendi ihtiyaçlarını karşılar, sonra yakın çevrelerinin ve toplumun ihtiyaçlarını gidermeye odaklanırdı.

Osmanlı ekonomisinin temel çevre unsuru“kaza” dedikleri; köyden büyük, kentten küçük şehirciklerdir. Kazalar bölgesel ekonomik birim olarak kabul edilmiştir. Burada üretimin odağında kazanın ihtiyaçlarını karşılanması vardır. Kazanın ihtiyaçları karşılandıktan sonra üretim fazlası malların gideceği ilk yer İstanbul’dur.

İstanbul 15. Yüzyılda Avrupa’nın En Makbul Kentiydi

İstanbul 15’inci ve 16’ıncı yüzyılda iktisadi hayat bakımından, nüfus bakımından Avrupa’nın en önemli kentiydi.

Oldukça geniş olan Osmanlı Cihan Devleti’nin içerisinde bulunan binlerce kazanın üretim fazlasının gideceği ilk yer İstanbul’du. İstanbul’un ihtiyaçları karşılandıktan sonra arta kalan mallar Mülûk-i İslamiyye’nin diğer kazalarına giderdi. Oraların da ihtiyaçları tamamen karşılandıktan sonra ihracat gündeme gelirdi.

Osmanlı’da İhracat Teşvike Şayan Değildi

Osmanlı ihracata çok sıcak bakmamıştır. Osmanlı’da ihracat teşvike şayan bir ekonomik faaliyet eğildi. Osmanlı coğrafyasında iktisadi faaliyetin hedefi ülke dâhilinin ihtiyaçlarını karşılamaktı.

Osmanlı ihracatı kontrol altında tutmak için gümrük vergisi mekanizmasını geliştirmişti. Ayrıca ihracı yasak olan ürünlerin listeleri ilan edilerek yayınlanırdı.

Osmanlı’nın iktisadi dünya görüşünün temel unsurlarından biri de fiskalizm’dir. Fiskalizm temel olarak devletin gelirlerinin sürekli bir şekilde artırılması çabasıyla izah edilebilir.

Osmanlı ekonomik sistemi bir nevi fiskalizm üzerine inşa edilmiştir. Osmanlı’da devletin gelirlerinin artırılması için, Cihan Devleti’nin fakirleşmemesi için her türlü tedbir kayıt altına alınmıştır. Bununla birlikte halkın temel ihtiyaçlarının karşılanması da öncelikli birhedef olarak gözetilmiştir.

Osmanlı’da Tam Bir Ekonomik Serbestiyet Vardı

Osmanlı iktisadi hayatı ekonomik serbestlik üzerine inşa edilmiştir. Peki dört kıtaya yayılan devasa bir imparatorluk ekonomiyi nasıl düzenliyordu? Bu sualin cevabı oldukça basit olup şu sorunun cevabında gizlidir: Ekonomide yapılan/yapılacak her hangi bir düzenleme halkın lehine midir; âmmenin lehine midir? Devlete, “mîri”ye faydalı mıdır? Bu soruların cevabı “evet” ise, karşımıza bir soru daha çıkacaktır: Peki bu ekonomik düzenlemenin herhangi bir kimseye/kesime zararı var mıdır? Ekonomik düzenlemelerin hiç kimseye zararı da yoksa derhal piyasanın iç dinamikleri içerisindeki yerini alırdı… Osmanlı’nın tüm ekonomik kurumları böylelikle oluştu…

Osmanlı ekonomik hayatında yenilikler gelenekçi yapıyı muhafaza ederek hayata geçirilirdi. Denge unsurları sürekli olarak göz önünde bulundurulurdu. Yeni düzenlemelerin zararları ortaya çıktığında derhal eski donuma avdet edilirdi. Osmanlı’nın ekonomik ilkelerinin temel koordinatı budur. Osmanlı eliti de bu koordinatların içerisinde mülahaza edilmelidir.

Osmanlı toplumunda mezkûr ekonomik kaidelerin uygulanabilmesi için önemli üretim faktörleri kontrol altında tutulmuştur. Üretim temel girdileri olan toprak, emek ve sermaye “yakın”dan kontrol edilmiştir.

Osmanlı iktisadi hayatında üretim faktörlerinden kim, neye, ne kadar, ne şekilde sahip olacak? Soruları “net” bir şekilde cevaplanmıştı.

Devletin iktisadi hayatını düzenleyen mekanizmaların ücreti, kirayı ve kârı ciddi bir şekilde takip ettiğini görüyoruz.

Osmanlı Üretim Faktörlerini Devlet Eliyle Kullanmamıştır

Osmanlı toprak rejiminin özel mülkiyetin dışında tutmuştur. Osmanlı’da toprak mîridir, devlete aittir. Osmanlı tarım arazilerinde, ziraat bölgelerinde, çiftliklerde, hayvanla sürülen meralarda özel mülkiyeti kabul etmemiştir. Mülkiyeti devletin elinde tutmuştur.

Osmanlı Devleti, kontrolünü kaybetmemek için çok gayret sarf ettiği üretim faktörlerini devlet eliyle kullanmamıştır. Osmanlı yöneticileri üretim faktörlerini üreticilere, köylülere parseller halinde ihale etmiştir.

Osmanlı kanunnamelerini incelediğimizde her yerin/toprağın verimlilik derecesine göre ailelere/ilgili ekonomik birimlere tahsis edildiğini görüyoruz.

Osmanlıda Veraset Ve İntikal Vergisi Yoktu

Osmanlı toprağı özel mülk değildi; ama özel mülk gibiydi; köylülere terk edilen parçaydı… Osmanlı ekonomi yönetiminin köylüler için koyduğu tek bir engel vardı: Bu da köylü toprağını terk edemezdi ya da etmemeliydi. Köylü toprağını işlerse, bırakıp başka yere gitmezse arazisinin üzerindeki tasarruf hakkı vefat edinceye kadar devam eder; vefatını müteakiben de çocuklarına miras olarak intikal ederdi.

Osmanlıda Toprak Mavi Boncuk Gibiydi

Osmanlı bu sistemi acaba üzerinde düşünerek mi kurmuştu? Bu sual önemlidir kanaatimce… Osmanlı’da toprak mavi boncuk gibi kıymetliydi. Devlet hiçbir zaman bu toprakların mülkü benimdir demedi. Keyfiyet, hukuken de böyleydi…

Köylü toprağını bırakıp gittiğinde yönetim, toprağı ihtiyacı olan başka bir köylüye verirdi. Devlet, arazisini/toprağını bırakıp giden köylüyü yakaladığında tekrar toprağının başına getirirdi.

Osmanlı Devleti gittiği/ulaştığı tüm sınarlarda bu uygulamayı yürüttü. Bunu zoraki yaptığını düşünmeyin lütfen…

Köylü, toprağını terk edip şehre gidebilir, başka işlerde de çalışabilirdi… Bununla birlikte köylünün toprağını bırakıp kaçması örfen “ayıp”tı… Kolay kolay hiçbir kimse toprağını bırakıp kaçmazdı… Kaçan köylüyü de zorla toprağına götürme söz konusu değildi… Devlet, toprağından kaçan köylüyü toprağının başına davet eder, köylü gelirse gelir, gelmezse devlet köylüden çiftbozan resmi alırdı. Çitfbozan resmi bir vergiydi… Devletin çiftbozan resmi alması bıraktığı toprağa ait geliri almasıdır. Bu gayet normal bir uygulamadır.

Köylü kendisine tahsis edilen arazisini vakıf yapamazdı, hibe edemezdi, ancak devletin izniyle bir başkasına devredebilirdi/satabilirdi.

Köylüler için toprağı ekmeden bırakmak, satmak istisnai bir durumdu. Toprak bizatihi köylünün mülkü olsaydı köylü yine bunu yapardı.  Devlet mülkün sadece hukuken sahibi idi. Köylü toprağına istediğini ekebilirdi.

Osmanlıda Mutedil Bir Vergi Rejimi Vardı

Osmanlı vergi sistemi mutedil idi. Osmanlı ekonomisinde verilebilir seviyelerde bir vergi sistemi vardı. Osmanlı eliti 1900’lü yıllara kadar tahammül edilebilir vergi sistemini tatbik etmekte başarılı oldu. Osmanlı’nın topraklarını Balkanlara doğru; Avrupa içlerine doğru birkaç 10 yılda bir katlanarak genişletmesi ve buralarda kontrolü elinde bulundurması adil vergi sistemi sayesinde gerçekleşmiştir.

Osmanlı köylüsünden vergiyi tahsil ederken de adaletten ayrılmamış; köylülerin takdim edecekleri vergi mahsulünü bir günde taşıyabileceği yerden daha uzak yerlerdeki ambarlara götürmeye zorlanmamıştır.

Osmanlı’nın vergi rejimi öngörülebilir bir vergi sistemine dayanıyordu. Üreticilerden ne kadar vergi alınacağı kanunnamelerde net bir şekilde ortaya konmuştu. Bir köy halkından hangi maldan ne kadar vergi alınacaksa vergiyle ilgili yükümlülükler köyde herkesing örebileceği bir yere asılırdı.

Bununla birlikte devlet hukuki olarak haklı olsa da hiçbir zaman “Bu toprak benimdir, bana aittir” gibi bir söylem içerisinde olmamıştır. Osmanlı, köylünün ne ekip kaldıracağına da müdahil olmaz; köylü istediğini ekip biçerdi. Köylü, üretimden ayrıldığında devletin, bu toprağı üretim yapacak başka bir gruba veriyor olması son derece normal bir hadisedir.

Osmanlı ziraat arazilerini işleyen köylülerin vefatıyla birlikte topraklarını aile efradına miras olarak bırakma hakkı vardı. Üstelik bu noktada mirassız nakil söz konusu idi. Yani köylüden günümüz vergi terminolojisiyle söyleyecek olursak Veraset ve İntikal Vergisi alınmazdı. Osmanlı Devleti böyle bir toprak rejimi sayesinde Balkanlarda çok hızlı bir şekilde genişledi… Osmanlı’nın Avrupa seferi Süleyman Paşa ile 1354 yılında başlarsa, bu tarihten sadece 50 yıl sonra Bulgaristan’ın, Makedonya’nın ve Sırbistan’ın tamamının kontrol altına alınması mezkûr toprak rejimi ile tevil edilebilir.

Osmanlı Herşeyi Kayıt Altına Aldı

15’inci ve 16’ıncı yüzyılda Osmanlı’da oldukça düzgün tahrir defterleri vardı. Tahrir defterlerinin 1600’lü yıllara kadar incelendiğinde fetihle birlikte Avrupa’daki Osmanlı topraklarında üretimin net bir şekilde arttığı ortaya çıkacaktır. Üretim artışına paralel olarak “suyun öte tarafı”ndaki topraklarda Osmanlı’nın nüfusu da artmış; böylelikle şehirler teşekkül etmiştir.

Osmanlı’nın Avrupa’ya ayak bastığı tarihlerde tek şehir Selanik’tir… İlgili tarihlerde üretim artışının kanıtı Balkanlarda; Avrupa’da yeni şehirlerin kurulmuş olmasıdır. Yine tahrir defterleri marifetiyle bu tarihlerde Avrupa’daki Osmanlı nüfusunun yüzde 80’inin ziraatla meşgul olduğunu görüyoruz.

Osmanlı Emek Piyasasını Loncalarla Kontrol Etmiştir

Osmanlı yönetimi şehirlerdeki emek piyasasını dolaylı olarak esnaf loncalarıyla kontrol altına almıştır. Devlet, esnaf örgütlenmelerine oldukça olumlu bir yaklaşım sergileyerek; teknik uzmanlık gösteren işgücü, emek ve sermaye piyasalarının loncalar halinde örgütlenmesini teşvik etmiştir.

Osmanlı ekonomisinin temel problemlerinden biri üretim azlığıdır. İhracatın ikinci derecede önemli ekonomik hadise olarak kabul edilmesi keyfiyeti de üretimi statik bir konuma getirmiştir. Hâl böyle olunca esnaf loncaları gereği gibi büyüyememiş; loncalar oluştuktan sonra kendi gruplarını genişletme eğilimine girmemiştir. Esnaf loncalarında grup içerisinde sıkı bir dayanışma; tesanüt mevcuttur; bununla birlikte loncaların sayısının artırılması yönünde özel bir istek yoktur. Mutlaka genişlemesi, hacim kazanması gereken alanlar devlet desteği ile büyümüştür.

Loncalarda çırak, kalfa, usta gibi “sıkı” bir yapılanma vardı. Bu yapılanma bazı meslekleri neredeyse bazı ailelere hasretmişti. Tekelci bir yapı vardı. Herhangi bir alanda mesleki faaliyetler babadan oğla geçerdi. “Gedik” denilen özel mülkiyet unsuru vardı.

Bununla birlikte 15’inci ve 16’ıncı yüzyıllarda Osmanlı toplumunda üretim faaliyetlerinin loncalar tarikiyle önemli bir performans artışı gösterdiği bilinmektedir. Bunu, yabancı gezginlerin, gözlemcilerin tuttukları günlüklerden ve gümrük defterlerinden anlıyoruz.

Avrupalı seyyahlar Osmanlı’nın ticaret hayatındaki hemen hemen tüm meslekleri inceleme imkânı bulmuştur. Mesela, Fransız seyyah Lyon, Osmanlı mesleklerini inceleyerek önemli tesbitlere ulaşmıştır. Lyon, Osmanlı simkeşhanelerinde/ince gümüş tel iplik atölyelerinde yapılan üretimin Fransa dâhil olmak üzere Avrupa’da hiçbir ülkede yapılamadığını beyanla “Osmanlı simkeşhanelerinde üretilen ince gümüş telleri görebilmek için ince bir göz lazım gelir” demiştir.

Osmanlı’nın boya sanayi de meşhurdur. O tarihlerde “Türk kırmızısı” namıyla meşhur pamuk ipliği ancak Osmanlı Cihan Devleti’nde üretilebilmektedir. Avrupalı tüccarlar, saf beyaz pamuğu, yoğun talep gören “Türk kırmızısı”na boyatmak için Edirne, İzmir ve İstanbul’daki boyahanelerin müşterileri olmuştur.

18. yüzyıla, sanayi devrimine doğru gelişen prosesle birlikte İngiltere’nin teknolojisi hemen her alanda Fransa’dan üstündü. Bu cümleden bir tek boya sanayini çıkarmamız gerekir. Çünkü o tarihlerde Fransızlar, Osmanlı boya sanayinden bilgi aldığı için bu alanda İngilizleri geçmişti.

Yine mezkûr tarihlerde Fransızlar Osmanlı devletinden boyacıları, sahtiyan (deri) ustalarını ve kalaycıları ülkelerine kaçırmıştır! Bakır kalayların çok iyi bir şekilde kalaylanması gerekir. Kalaycılıkta Türk kalay ustaları mahirdir. Fransızlar bu alanda mesafe kat etmek için çareyi Türk kalaycı ustalarını ülkelerine kaçırmakta bulmuştur.

Bununla birlikte Osmanlı esnafının inavasyona pek yatkın olduğunu söylemek mümkün değildir. Esnaf loncaları teknolojiyi de çalışma saatlerini de eşitlikçi bir düzeyde tutmaya gayret etmiştir.

Osmanlı Sermayenin Özel Ellerde Birikmesine Sıcak Bakmadı

Osmanlı esnaf üretimi beşeri sermaye bakamından önemli bir mesafe almakla birlikte topyekun bir gelişmeyi ateşleyecek ve sermaye birikimi oluşturacak mahiyette değildi.

Şehirlerdeki emek piyasasını loncalar vasıtasıyla dolaylı bir şekilde kontrol eden devletin sermaye üzerinde önemli bir müdahalesi vardı. Devletin sermayeye müdahalesi emek ve toprak piyasalarına yaptığından farklıydı. Osmanlı Devleti sermayenin özel ellerde birikmesini sempatiyle karşılamıyor, üretim ve mal mübadelelerinde kârlılığı kontrol altında tutuyordu. Osmanlı’da düşük kâr haddi vardı. Kârlar yüzde 10’lar seviyesindeydi. Kanunnamelerde bunun yeri vardır. Alış-satış mahiyetindeki ticaretlerde kâr haddi daha da düşüktü,  yüzde 5’ler seviyesindeydi. Hatta  yüzde 2 ve 3’ler mesabesinde kâr hadlerinin olduğu da çok görülmüştür.

Şer’î Kâr Yüzde 10!

Ancak sınaî üretimde kâr payları yüzde 15-20’lerdeydi. Bunlar da nadir örneklerdir. Osmanlı yüzde 10 kârı “şer’î” kâr olarak kabul etmiştir. Bittabi kârın şer’îliği şüphelidir. İslâm dininde herhangi bir kâr haddi yoktur. Üretici, satıcı malını isteği fiyattan satabilir.

Düşünün, Osmanlı tüccarı gemilerle Mısır’dan mal getiriyor. Navlun ücreti var, sigorta yok, yolda gemi baskına uğrayabilir, zarar görebilir. Mısır’dan gelen emtia için bile takdir edilen kâr haddi yüzde 10’dur. Devlet maliyet hesabı istiyor, “Pirinci, kahveyi, keteni kaça aldın” diye sual ediyor. Tüccar kadıya alım belgesi imzalatmak durumundadır. Navlun ve hamaliye giderleri de hesap edilerek deniz yoluyla Mısır’dan İstanbul’a getirilen emtia ancak  yüzde 10 kârla satılabilir.

Osmanlı gibi büyük bir coğrafyada kâr hadlerinin minimum seviyelerde tutulması esnaf loncaları marifetiyle olmuştur.

Esnaf loncaları ağacın dallarına benzetilebilir. Her bir meslekte ayrı bir örgütlenme vardır. Debbağ, celep, tacir, ayakkabıcı, mestçi, terlikçi, çizmeci, pabuççu deri/sahtiyan esnafı/tüccarı altında toplanmıştır.

Osmanlı Tüketicisi Oldukça Bilinçliydi

Osmanlı ticaret hayatında hemen her bir esnaf diğer bir esnafın alıcısı ya da satıcısı durumunda olduğundan kârlar kontrol altında tutulabiliyordu. Bir esnaf ürününü pahalıya satacak olursa kimse ondan mal almazdı. Pahalı malı alan esnaf bunu kime satacaktı? Osmanlı tüketicisi oldukça bilinçliydi. Fiyatlar yükseldiğinde tüketici soluğu hemen kadının yanında alırdı. Kadılar da fiyat tesbiti yapardı.

Osmanlı’nın Günlük Mesaisi 8 Saat…

Osmanlı işçisi/esnafı 8 saat çalışırdı. Esnafta olduğu gibi Osmanlı bürokratları da günde 8 saat çalışırdı. Padişah da günde 8 saat çalışırdı. Padişahın da yapması gereken pek çok iş vardı. Osmanlı padişahına hemen her meseleyle ilgili arzlar gelirdi ve padişah bunların tamamıyla ilgilenir ve her birine ferman/hatt-ı hümayun yazardı. Sultan III. Selim’in, vezirinin arzlarını kabul ettikten sonra, “Vezirim, bu gece arzları mülahaza eder; alesseher gönderirim” dediği vakidir.

Osmanlı’da Hayvanların Mesaisi de 8 Saatti

Osmanlı üretimde görev verilen hayvanların mesaisini dahi büyük bir titizlikle tayin ve tesbit ederek yük taşıyan hayvanların mesaisini 8 saat olarak belirlemiştir. Atların mesaisini tanzim eden fermanlar vardır. Atın/merkebin öğle yemeği ve tatili zapt u rapt altına alınmıştır. İşçi nasıl olsa öğle vakti dinlenir; atın, eşeğin dili yok ki söylesin! Hayvanların ikindiden sonra çalıştırılması yasaklanmıştır.

Yük taşıyan hayvan yükünü boşalttıktan sonra ahırına getirilirken seyisleri yükten yorulan hayvanların üzerine kesinlikle binemezdi. Binenlere ceza verilirdi. Bundan sebeptir ki semerlerin üzerine çivi çaktırılmış; semerinde çivi olmayan hayvanların yük taşımasına müsaade edilmemiştir.

Ama Avrupa’da durum böyle değil. Tüccar, esnaf  yüzde 200, yüzde 300 kâr ediyor. Bu kadar kâr marjı olmakla birlikte Avrupa esnafları arasında intihar vakıaları gözlemleniyor.

Avrupalı uzun yıllar, belki 300 yıl boyunca sermaye birikimi yaptı. Sanayi Devrimi işte bu birikimlerle oldu. Avrupa’da sanayi devrimi esnasında iflasların, intiharların, mahkûmiyetlerin haddi hesabı yoktur.

Osmahlı Esnafının Terekesi 1500 Yevmiye…

Arz ettiğimiz gibi Osmanlı tüccarının kâr marjı yüzde 10’du. Takdir edersiniz ki bu kadar bir kârla sermaye temerküzü mümkün değildir. Osmanlı esnaf ve tüccarı bu sebepten ötürü büyük birikimler yapamamıştır. Batılı araştırmacıların Osmanlı tüccarları üzerine yaptıkları servet araştırmaları da arz ettiğimiz bilgileri doğrular mahiyettedir.

Fransız araştırmacı Roger Establet, 17’inci ve 18’inci yüzyılların Şam ticaretini enine-boyuna araştırmıştır. Şam, Kahire ve Bursa esnaf ve tüccarına ait yüzlerce terekeden çıkan bilgiler de Osmanlı esnaf ve tüccarının karının oldukça düşük olduğunu göstermektedir.

Mesela tereke defterlerinden bir Osmanlı esnafının 700 kuruşluk miras bıraktığı anlaşılmaktadır. Bu oldukça düşük bir rakamdır. Tüccarların mirası biraz daha fazla; 2750 kuruştur. Haddizatında bu da düşük bir miras rakamıdır. O yıllarda bir işçinin yevmiyesinin yarım kuruş olduğu düşünülecek olursa esnafın mirasının 1500 yevmiye; tüccarın mirasının da ortalama 5000 yevmiyeye tekabül ettiği görülecektir. Bununla birlikte devlet görevlilerinin terekesi oldukça yüklüdür. Esnaf ve tüccarın 50 mislidir, 100 mislidir.

Osmanlı’nın Elinde Un, Şeker, Yağ Olduğu Halde Helva Yapmadı

Osmanlı tüccarının çok düşük kârlarla ticaret yaptığını aktardık. Büyük sermaye gereken yatırımlar devlet eliyle yapılırdı. Bu kadar sermaye ile esnaf ancak küçük aletler alabilirdi; büyük yatırımlar ve fiziki sermaye birikimi yapamazdı. Büyük fiziki yatırımları devlet yapardı. Devlet, yüzde 10 kâr haddi tanıdığı esnafa yüzde 5 kira bedeli ile fiziki devlet yatırımlarını kullanma; buralarda çalışma/iş yapma imkânı temin ederdi. Devlet, yağhane, sabunhane, basmahane gibi büyük sermaye gerektiren yatırımları bizzat kendisi yaptıktan sonra işletmesi için esnafa kiraya verirdi. Devlet, silahhanesini yapıp işletmesini esnafa, tüccara bırakırdı. Burada üretim yapan, silah imal eden esnaf, devlete de, tüccara da, halka da silah satardı. Devletin elinde tabiri caizse un, şeker ve yağ olduğu halde helvayı kendisi yapmaz; esnafın yapmasını talep ederdi… Demek ki ecdadımız SSCB tecrübesini yüzyıllar öncesinden görerek tedbirini ona göre almış.

Osmanlı Ticaretine Para Vakıfları Hayat Vermiştir

Osmanlı ticaret hayatının önemli unsurlarından biri de para vakıflarıdır. Kârların az; ölçeğin küçük olduğu bir ekonomide tüccar ve esnaf tabiidir ki kredi de bulamazdı. Osmanlı toplumu Müslüman olduğu için faiz ve faizli işlemler de de yasaktı. Faizi tümüyle yasaklamak mümkün değildir. Osmanlı ekonomisinde bazı alanlarda faaliyet gösteren para vakıfları vardı. Para vakıfları bir “nevi” faiz adacıklarıdır. Para vakıfları riba ile; faiz ile değil; kâr ile çalışırdı. Ancak netice itibarıyla para vakıfları “faiz” denilebilecek bir gelire sahipti. Para vakıfları borç akdederken “100 bin akçe veriyorum, yüzde 10 ile, 11,5 ile istinbah olunsun, yüzde 15 gelir getirsin” ıstılahını kullanırdı. Burada yapılan işte/alınacak emtiada para vakıflarının bir ortaklığı da var ama o biraz “süsleme” gibi…

Para vakıfları İslâm dünyasında Türkçe konuşulan coğrafyalarda yerleşmiştir. Mısır’da, Suriye’de, Irak’ta para vakıfları yoktur. Para vakıfları 15’inci yüzyılda gözükmeye başladı; 16’ıncı yüzyılda boyutları giderek büyüdü ve tartışmaların odağı haline geldi. Osmanlı uleması para vakıflarını oldukça sert bir şekilde tartışmıştır.

Para Vakıflarının Aldığı Kâr Faizdir

10-15 yıllık para vakıfları tecrübesinin ardından Osmanlı uleması yapılan muamelenin faiz olduğu kanaatine varmıştır. 1550’li yıllarda Kanuni devrinde denmiştir ki “Para vakıflarının aldığı kâr faizdir.”

Şeyhülislâm Ebussuud Efendi tartışmalara şu fetva metni/meali ile son vermiştir: “Para vakıfları belki şerî değildir, şeriat kurallarına uygun olup olmadığı şüphelidir. Para vakıflarını şüphelidir diye ortadan kaldıracak olursak Edirne’den Budapeşte’ye; oradan da Viyana’ya kadar tüm Rumeli’ndeki İslâm varlığı sona erer. Çünkü Rumeli’deki; Balkanlardaki İslam varlığı, camilerle, medreselerle, külliyelerle, aş evleriyle, sıbyan mektepleriyle ayakta durmaktadır. Şeriat, İslam varlığının kaim olmasını istediğine göre, şeriatın istediği bu ise, Avrupa’daki İslam varlığı da para vakıflarının maddi desteği ile ayakta duruyorsa yapılan işlem doğru olmalı ve para vakıfları mevcudiyetini sürdürmelidir.”

Osmanlıda Yetim Malları Faizle İşletilmiştir

Ebussuud Efendi haklı… Osmanlı’da ekonomi para vakıfları sayesinde büyüdü.

Osmanlı, cemiyet hayatında herkesin onurlu bir şekilde yaşama sansı bulacağı bir ekonomik sistemi ön gürmüştü.  Gruplar arası servet farklılıklarının çok fazla olmaması amaçlandı. Para vakıfları da bu noktada araç vazifesi gördü.

Osmanlı haklı arasında, tebaası arasında sefaleti ortadan kaldırdı. Osmanlı asırlarında Cihan Devleti’ne gelen seyyahlar seyahatnamelerinde dilencilere rastlayamadıklarını yazmıştır.

1750’liyıllara kadar İstanbul’dan sonra Avrupa’nın en büyük kenti Londra’dır. O dönemde İstanbul’da bir tek dilenci yokken; Londra’daki dilencilerin sayısı 50 bin civarındadır. Paris’te de durum pek farklı değildir.

18. yüzyılda Osmanlı Cihan Devleti’nde yapılan nüfus sayımında sadece 330 dilencinin kaydına rastlanmıştır. O dönemde Paris’teki dilencilerin sayısı 50 bindir. Osmanlı ülkesinde zikredilen 330 dilencinin tamamı gayrımüslimdir. Bu dilencilere sadece ve sadece Pazar günleri kilisede dilenmeleri hususunda müsaade edilmiştir. Para vakıfları sayesinde Osmanlı’da neredeyse hiçbir Müslüman dilencilik yapmamıştır.

Osmanlı yönetimi garib-i gurebanın; fakir-i fukaranın ve özellikle dul ve yetimlerin hakkını özellikle gözetmiştir. Osmanlı toplumunun yetimlerinin malları, kendilerine intikal eden miras ve terekeler faizle işletilmiştir. Osmanlı yönetimi yetim söz konusu olduğunda terekeye müdahil olmuştur. Bu keyfiyet sosyal amaçlıdır. Para vakıfları yetim terekelerini  yüzde 15’lere varan kâr oranlarıyla işletmiştir.

Osmanlı’da Vergi Sektörünü Sarraflar Finanse Etmiştir

Bilindiği üzere Osmanlı’nın vergi/iltizam sektörünü sarraflar finanse etmiştir. Yetim mallarına ve para vakıflarına ilişkin muameleler kadıların kontrolünden geçerken; sarraf muamelelerinde kadılar yer almamıştır. Bu noktada devreye özel mahkemeler girmiştir. Sarraflarla mültezimlerin arasındaki ilişkiye kadılar hiçbir zaman müdahil olmamıştır. Bir anlaşmazlık halinde özel mahkemeler problemleri çözmüştür. Özel mahkemelerde kadı rolünü, Darphane Nazırı ya da Gümrük Emini almıştır.

Sarraf mültezime yüzde 20 ile borç vermiştir. Hem de faiz kronometrik olarak işletilmiştir. Sarrafla mültezimin faiz hadleri eşittir: Mültezim sarrafa para verdiğinde yüzde 20 ile borç vermektedir.  Devlet bu işlerin içerisinde yoktur ve hiçbir zaman da bulunmamıştır. Kırsal kesimlerde risk fazla olduğu için borçlanma faizi  yüzde 25’lere, yüzde 30’lara kadar çıkardı.

Devlet bu işlerin içerisine Tanzimat döneminde müdahil olmuştur. Müslüman devlet faiz alır mı? Elbette ki almaz. Peki bu durumda ne olacaktır. Mültezim para göndermeyince devlet haksızlığa uğramaktadır. Bu durumda mültezimden gecikmeler için para cezası alınmıştır.

Osmanlı döneminde devlet şahıslardan borç almıyordu. Devletin faizle borçlandığında tarihler 1800’lü yıllara işaret etmektedir. Devlet 18. yüzyılda borçlanmak zorunda kaldı ve bu noktada faiz paranın fiyatı oldu. O dönemde bile faiz ödemeden borç para bulmak nedeyse imkânsızdı. Devlet esam sistemi ile oldukça geniş bir kesimden borç aldı. Esam sisteminde devlet vatandaşına gelir senedi satmış oluyordu. Osmanlı Devleti Kırım Savaşı’na kadar bu türden borçlanmalarla bir nevi idare etti.

Esnafın En Fazla 2-3 Dokuma Tezgâhı Vardı

Osmanlı asırlarında uzun yıllar boyunca İstanbul dokuma sanayinin merkezi olmuş; Asitane’de beş bin civarında dokuma tezgâhının mevcudiyeti kayıt altına alınmıştır. Osmanlı dokuma sanayine de müdahil olarak tezgâhların birkaç elde temerküz etmesine müsaade etmemiş, esnafın en fazla 2-3 tezgâhı olmuş; tezgâh sahipliği umuma yayılmıştır. Bir usta öldüğünde dokuma tezgâhı, tezgâhı olmayan fakir bir ustaya verilirdi. Bir ustanın en fazla 7 tezgâha sahip olduğu tesbit edilmiştir. Hal böyle olunca insanlar daha fazla tezgaha sahip olmak için uğraşıp durmuştur.

18. yüzyılda Osmanlı Devleti çok güçlü savunma savaşları yaptı. Savaş yıllarına kadar oldukça düşük vergi alan devlet gelirlerini artırmak için daha fazla vergi almaya başladı. Vergi yükünü zenginlerin üzerine salarak, savunma harcamalarına zenginlerin katkı yapmasını istedi.

Osmanlı Bürokratlarının Terekesi Hazineye Kalırdı

Osmanlı döneminde üst düzey bürokratların; vezirlerin, beylerbeylerinin servetleri vefatlarının ardından mirasçılarına intikal etmez; devlet terekenin  yüzde 90’ını; 95’ini alır; müteveffa bürokratın ailesine yetecek kadar toplam malının yüzde 5’i gibi, yüzde 10’u kadar bir kısmı miras olarak verilirdi. Bu keyfiyet sivillere uygulanmaz, müteveffanın tüm terekesi varisçilerinin olurdu.

Osmanlı’nın Son Dönemlerinde Savaş Finansmanına Esnaf Da Katkı Sağladı

Esnaf zenginleştikçe devlet vergiyi de artırıyordu. Devlet savaşa gireceği zaman mültezimler kadar esnaftan da borç alıyordu. Devlet, savaş sonrasında esnaftan aldığı borcun ödemesini gerçekleştiriyordu. Esnaf varını yoğun savaş finansmanı olarak devlete borç verdiğinde savaştan sonra borcunu geriye alsa ne olacak, almasa ne olacak! 1774 yılındaki Kaynarca felaketinden sonra devlet özel servete müdahil olmaya başlamıştır.

Osmanlı devleti sanayi devrimi yıllarında yatırım çözülümü sürecine girdi. Esnafın ve tüccarın birikimi büyük çaplı sanayi hamleleri için yeterli olmadı. Savaş yılları dolayısıyla Osmanlı Devleti de gerekli yatırımları yapmakta geç kaldı.

Osmanlı’nın Emeklilerinin Maaşları Eşitti

Osmanlı’nın hedefi toplumun hemen her kesimine müreffeh bir hayat sunmak; yaşama alanı açmaktı. Osmanlı Devleti’nde emekliye ayrılan devlet gelirlerinin gelirleri yarı yarıya azalırdı. Hâsılı, emeklilikte hemen herkese eşit büyüklükte bir gelir sağlayan ekonomi rejimi vardı.

Para Vakıfları Yakın Zamana Kadar Hayatiyetini Sürdürdü

Para vakıfları Cumhuriyet dönemine kadar hayatiyetini sürdürdü. Cumhuriyet döneminde de para vakıfları Vakıflar Genel Müdürlüğü’ne intikal etti. Bir kısım para vakıfları Demokrat Parti’nin iktidarına kadar kısmen de olsa faaliyetini sürdürdü. Müteakip yıllarda Osmanlı bakiyesi para vakıfları Vakıflar Bankası’na devredildi. Adnan Menderes ve ailesi etrafında dönüp dolaşan felaketleri para vakıflarıyla olan ilişkisinde arayanların sayısı az değildir. Netice itibarıyla vakıf malı kutlu bir maldır, hiç kimse vakıf malını vakfiyesinde belirten amacın dışında kullanma hakkına sahip değildir.

Para Vakıfları Aldığı Ribayı Ne Yapıyordu?

Osmanlı ekonomisi para ile dönen bir ekonomiydi. Kredi ilişkileri oldukça yaygındı. Para vakıfları aldığı ribayı ne yapıyordu? Bu önemli bir soru. Para vakıfları aldığı riba ile hayır hasenat işleri yapıyordu. Osmanlı toplumunda dilencilik müessesesinin olmaması direkt olarak para vakıfları ile irtibatlıdır. Osmanlı toplumunda para vakıflarıyla birlikte karz-ı hasen müessesesi de yaygındı.

Muamele-i Şeriyye

Osmanlı toplumunda 15’inci yüzyıldan itibaren muamele-i şeriyye uygulanagelmiştir. Muamele-i şeriyye şudur: Mal/para sahibi bir zat, ödünç para isteyen bir kimseye malını veresiye bir bedelle satıyor ve hemen ardından aynı malı daha az peşin bir bedelle geri alıyor. Kadının huzurunda yapılan bu alış verişe muamele-i şeriyye deniliyor… Şeyhülislam Yahya Efendi’nin “Muamele-i Şeriyye haramdır, diyene ne lazım gelir?” şeklindeki soruya verdiği cevap şöyledir: “Tecdid-i iman ve ağır tazir gerektir…”

Bunları yapan Osmanlı eliti samimi Müslümandı. Hayatı sürdürmek için mümkün olanı yaptılar. Osmanlı’da sarraflar olmadan devletin askeri gücünü finanse etmesi mümkün değildi. Yeniçeriler, ulufelerini zamanında alamadıklarında sadrazamları parçalıyorlardı! Tüm bunlar vücudun egzaması gibi, romatizması gibi şeylerdi… Bunlar olmadan hayat devam edemezdi…

Kapitalizmi Ehlileştirmek Lazım!

Kapitalist sistem rakipsiz mi? Şu anda öyle gözüküyor. Bununla birlikte kapitalizmi ehlîleştirerek sünnet etmek lazımdır! Osmanlı’da da Osmanlı öncesi klasik İslâm toplumunda da kapitalizme çok yakın hareketler vardır. İslâmi kapitalizm, daha insani bir kapitalizm olabilir. İslâm, sosyal devletin âlâsını yapabilir. Nitekim para vakıfları hadisesi, cemiyet içerisinde muhtaçların sayısının yok denecek kadar az olması ve dilenciliğin bulunmaması gibi faktörler gösteriyor ki Osmanlı sosyal adalet, eşitlikçi gelir dağılımı gibi konularda oldukça başarılı bir sosyal devlet çalışması ortaya koymuş; buna benzer bir alana giren SSCB ise iflas etmiştir. Bu noktadan hareketle diyebiliriz ki kapitalizmi İslâmi renge boyamak mümkündür.

Osmanlı tecrübesinden bu konuda öğreneceklerimiz neler olabilir diye sorulacak olursa bu sorunun cevabı da şöyle olur: Osmanlı kapitalizmi benimsemedi ve eşitlikçi piyasayı hiçbir zaman kapatmadı. SSCB örneğindeki gibi kapatmak bir yana pazarı sürekli açık ve canlı tutmanın yollarını aradı.

Osmanlı tecrübesi çeşitli dil, din, ırk ve renklere sahip cemiyetine, ticaret hayatına ve meslek gruplarına eşit davranmayı öğretti. Para vakıfları ve asam gibi uygulamalarıyla da faizsiz ve faiz gibi olmayan şekilleri de piyasalara tanıttı.

Vakfımızın süreli yayın organı Boğaziçi Bülteni 35. sayısıyla bizlere Boğaziçi’nden haberler vermeye devam ediyor.

Her zamanki gibi dopdolu bir içeriğe sahip olan bültenimiz, yeni sayısında İş Ahlâkı, Yönetim ve Etik İlkeler başlıklarını ön plana çıkarıyor. İş Ahlâkı kavramının tanımından İslam’da İş Ahlâkı’na, iş hayatında karşılaşabileceğimiz ahlâkî sorunlardan Kent Yönetimi’ne dair etik ilkelere kadar birçok boyutta, her biri, vakfımız camiasından alanında uzman ve konuyla ilgili arkadaşlarımızın okumaya değer makaleleri yer alıyor.

Yine vakfımız camiasından arkadaşlarımıza ait olan çok kıymetli kitapların tanıtımı da  bülteni güzelleştiren unsurlar olarak göze çarpıyor. Savaş Barkçin’in huzurla okunacak eseri 40 Makam 40 Anlam, İbrahim Ethem Gören’in sanatsever yüreğinden; Nazife Şişman’ın muhteşem gözlemlerini ihtiva eden Yeni İnsan- Kaderle Tasarım Arasında, Fatma Tunç Yaşar’ın güçlü kaleminden; Değerli akademisyenimiz Ebubekir Ceylan’ın kapsamlı bir belge niteliğindeki Modern Irak’ın Osmanlı Kökenleri adlı eseri ise Abdülhamit Kırmızı Beyefendi’ nin değerli yorumlarından bizlere aktarılıyor.

Yakın zamanda Rahmet-i Rahman’a kavuşarak bizlere bu dünya hayatında veda eden merhum Mahmut Ceylan ve merhume Nurgül Erdem Ardıç kardeşlerimiz de Bülten’de rahmetle anılıyorlar.

Vakıftan etkinlik ve haberlere de kısaca yer verilen Boğaziçi Bülteni daha çok kişiye ulaşmak için bekliyor. Siz de Bülten’in yeni sayısından edinmek istiyorsanız byv@byv.org.tr adresimize adınızı, soyadınızı ve mektup adresinizi yazarak e-posta ile talepte bulunabilir, Boğaziçi Bülteni’nin yeni sayısından ücretsiz edinebilirsiniz.

Vakıf olarak bir geleneğin ilk adımı olarak gördüğümüz Özgün İyi Yönetim Uygulamaları Forumu’nu, 24 Mart Cumartesi günü Haliç Kongre Merkezi’nde düzenledik.

Özel sektör, kamu, yerel yönetim ve sivil toplum kuruluşlarının özgün bir farklılık ortaya koymalarını mümkün kılan yönetim uygulamalarını irdelemek; bunların Türkiye için bir örnek teşkil etmesine katkıda bulunmak ve bu birikimlerin paylaşıldığı bir platform oluşturmak için düzenlediğimiz forum geçtiğimiz cumartesi günü gerçekleşti.

Vakfımız Mütevelli Heyeti başkanı Haluk Dortluoğlu’nun açılış konuşmasını yaptığı forum, Milli Milli Eğitim Bakanı Prof. Dr. Ömer Dinçer’in, uzmanlık alanı olan stratejik yönetim ve özgün yönetim uygulamaları tecrübelerini paylaştığı konuşmasıyla başladı.

Sponsorluğunu AVEA, Ernst & Young ve Kuveyt Türk’ün; medya sponsorluğunu Sabah, Star ve Zaman gazeteleri ile Dünya Bülteni’nin  yaptığı, hizmet sponsorluğunu ise Durak Display’in üstlendiği birinci “Özgün İyi Yönetim Uygulamaları Forumu” – IBPF2012, yaklaşık 850 kişinin katılımıyla gerçekleşti.

Özel Sektör Oturumu ve Kamu ve Yerel Yönetimler Oturumu olmak üzere iki oturumda gerçekleşen forumda, alanında özgün ve başarılı uygulamalar ortaya koymuş olan yöneticilerden ilham veren başarı hikayelerini dinledik.

Başkanlığını Boğaziçi Yöneticiler Vakfı Mütevelli Heyeti Başkanı ve BİM İcra Kurulu Üyesi ve CFO Haluk Dortluoğlu’nun üstlendiği Özel Sektör Oturumunda, başarılı üç yönetici katılımcılarla tecrübe ve birikimlerini paylaştı.

TAV Havalimanı Holding Yönetim Kurulu Üyesi ve İcra Kurulu Başkanı M. Sani Şener, “Devler Arenasında Türkiye’den Dünyaya” başlıklı sunumunda, Atatürk Havalimanı’nın özelleştirilmesiyle başlayan TAV hikayesini ve farklı yönetim yaklaşımını aktardı.

“Kariyeriniz her gün yeniden başlar” Sani Şener

Çilek Mobilya Kurucu Ortak ve Genel Müdürü Muzaffer Çilek, “Fırsatları Görerek Fark Yaratmak” başlıklı sunumunda; bundan 17 yıl önce İnegöl’de küçük bir mobilya atölyesiyle yola çıkan şirketlerinin, çocuk mobilyası alanındaki boşluğu fark ederek bu alana odaklanmalarını ve oluşturdukları markayla 5 kıtaya ihracat yapan bir firma haline gelmelerindeki süreci paylaştı.

Bilim İlaç Genel Müdürü Dr. Erhan Baş, “Değişim Yönetimiyle Mükemmelliğe Yolculuk” başlıklı sunumunda, Türkiye’nin üçüncü Büyük ilaç firması olan ve son beş yılda sektöründe en çok büyüyen firma olan Bilim İlaç’ın başarı hikayesini anlattı. Vizyon sahibi olmaya ve ar-ge çalışmalarına verdikleri önemi vurgulayan Baş, Mükemmellikte Süreklilik Ödülü’nü alan Bilim İlaç’ın yolculuğunu anlattı.

Prof Dr. Nihat Erdoğmuş’un başkanlığında düzenlenen ikinci oturum, Kamu ve Yerel Yönetimler Oturumu oldu.

Sağlık Bakanlığı – Sağlığın Geliştirilmesi Genel Müdürü Mine Tuncel, “Yapılamaz Görüleni, Olamaz Denileni Başarmak” başlıklı sunumuyla, Sigarayı Bıraktırma Kampanyası’nı ve kampanyanın nasıl başarıya ulaştığını anlattı.

Başbakanlık İletişim Merkezi (BİMER) – Başbakanlık Halkla İlişkiler Daire Başkanı Ali İhsan Sarıkoca’nın “Bireysel Haklarda Yeni Bir Çığır” sunumunda, yeni ve şeffaf bir uygulama olan Doğrudan Başbakanlık sistemini anlattı.

Altındağ Belediye Başkanı Veysel Tiryaki ise, “Yerel İdarelerde Kaynak Oluşturma ve Kaynağın Etkin Kullanımı” başlıklı sunumunda, 2004 yılından bu yana Altındağ’da gerçekleştirdikleri kentsel dönüşümü ve bütçe açığını kapatarak nasıl yeni kaynaklar oluşturduklarını ve bu kaynaklarla nasıl dönüşüm projelerine imza attıklarını anlattı.

Her biri alanında uzman birbirinden değerli konuşmacıların özgün ve başarılı yönetim modellerini oluşturmada yaşadıkları tecrübelerini paylaştıkları Özgün İyi Yönetim Uygulamaları Forumu, İstanbul Şehir Üniversitesi İşletme ve Yönetim Bilimleri Fakültesi öğretim üyesi Dr. Mustafa Özel’in konuşmasıyla son buldu.

IBPF2012’nin basın yansımaları için: http://www.byv.org.tr/medyada-ozgun-iyi-yonetim-uygulamalari-forumu/

Özgün İyi Yönetim Uygulamaları Forumu, medya kuruluşlarının da ilgisini çekti.

Gazeteler, 24 Mart’ta Haliç Kongre Merkezi’nde gerçekleştirilen Özgün İyi Yönetim Uygulamaları Forumu’na ekonomi sayfalarında yer verdi.

Dünya Bülteni’nin 26 Mart Pazartesi tarihli haberi:

Başarı Hikayeleri Bu Forumda Anlatıldı

http://bit.ly/GSrFeS

Star Gazetesi’nin 25 Mart Pazar tarihli haberi: http://bit.ly/GSr6BS

Şener: TAV’ın Sınırlarına Osmanlı Sınırlarını Koyduk

Zaman Gazetesi’nin 25 Mart tarihli haberi: http://bit.ly/GWJD0s

Kariyerim Her Sabah Yeniden Başlıyor, 58 yaşında öğrenci gibi derse girdim

Sabah Gazetesi’nin 25 Mart tarihli haberi: http://bit.ly/HbJoLK

Boğaziçililer Başarı Formüllerini Açıkladı

Forum öncesinde çıkan haberler:

Zaman Gazetesinde 19 Mart’ta yayınlanan haber, “Şirketlerin ataletini kıracak forum başlıyor” başlığını taşıyor. http://www.zaman.com.tr/haber.do?haberno=1260683&title=sirketlerin-ataletini-kiracak-forum-basliyor

Sabah Gazetesi ise 21 Mart tarihinde “Boğaziçililerden Sihirli Marka Formülleri” başlığıyla Özgün İyi Yönetim Uygulamaları Forumunu haber yaptı. http://www.sabah.com.tr/Ekonomi/2012/03/21/sihirli-marka-formulleri

“Bilişimde Kariyer Yapmak” kariyer sohbetimizi, 20 Mart Salı Günü Boğaziçi Konak’ta düzenledik.

Birbirinden değerli konukların katıldığı program, alanında yetkin kişilerin sunumlarıyla gerçekleşti.

Toplantı başlarında bilişim sektöründe kariyer yapmak isteyen öğrencilerin üniversite yıllarında yapmaları gereken bazı önemli konulara değinildi. Avea IT Danışmanı Murat Nail Erenay, üniversitenin temel bir eğitim alınması için önemli olduğunu ve bilişim  sektöründe çalışmayı düşünenlerin sektörü tanıması ve o alandaki haberleri takip etmesi için revaçta olan dergilerin okunması gerektiğinden bahsetti. Bilişim sektöründe takip edilen yeniliklerin öğrencilerin yaratıcılık ve vizyon geliştirmelerine yardımcı olacağının vurgusu yapıldı.  Bilişim gibi Türkiye’de halen gelişmekte olan bir alanda kariyer yapmak isteyen öğrencilerin, kendilerini belirli alanlarda geliştirmelerine üniversite yıllarında başlamalarının önemi üzerinde duruldu.

Vakıfbank BT Servisleri Planlama Başkanı Necdet Akyel araştırma ruhu kazanılması için sektör takibinin yapılması ve o alanlardaki yenilikleri takip ederek öğrencilerin ona göre pozisyon belirlemeleri gerektiğinden bahsetti ve bu konuda gerekli insani ilişkilerin kurulması için üniversite ortamının çok büyük bir potansiyel oluşturduğunu belirtti.  Diğer taraftan bilişim sektörünün sürekli değişim ve gelişime uğradığının ve öğrencilerin bu değişim ve gelişime ayak uydurmaları için alıcılarını(antenlerini) sürekli açık tutmaları gerektiğinin vurgusu yapıldı. Sektör çalışanları ile iletişim halinde bulunmanın öğrenciye çok büyük bir artılarının olacağına ve böylelikle öğrencilerin önlerini daha rahat görebileceğine atıfta bulunuldu. Bununla birlikte, bilişim sektörü gibi yoğun çalışılan bir sektörde kişinin sadece dünyevi duygularıyla hareket etmesinin yanlış olduğunu; kendisini manevi yönden de geliştirmesi gerektiğinin üzerinde önemle duruldu. Aslında manevi hazzın iş hayatına olumlu yansıyabileceği ve bu hazzın insanın kişisel başarısını arttıracağı söylendi.

Fintek Finansal Teknoloji Hizmetleri A.Ş. Genel Müdürü Yunus Uygur Kocaoğlu ise öğrencilerin daha üniversie hayatında kişisel stratejilerini belirlemesi gerektiğini ve bu strateji doğrultusunda öğrencinin kendisine bir yol haritası belirlemesi gerektiğinden, insanın bir strateji ve yol haritası belirlemezse dümeni olmayan gemi gibi dalgaların sürüklediği yere gidebileceğinden bahsetti. Bu stratejileri belirlerken öğrencilerin kendi fıtratlarına uygun stratejiler belirlenmesi gerektiği aksi takdirde iş hayatlarında mutsuz bir hayat geçirebilecekleri vurgulandı. İlave olarak CV hazırlarken eksik ya da fazla bilginin çok sırıttığının ve bu durumun mülakatı yapan kişilerde negatif bir etki oluşturduğunun altı çizildi. İnsanın CV’sinde mümkün olduğunca gereksiz bilgiden kaçınması gerektiğine değinildi.

Sinerjik A.Ş. ve Empatik.net kurucusu Burhan Koca ise üniversite hayatında insani ilişkilerin geliştirilmesi gerektiğini ve bu ilişkilerin sağlam bir networking içine oturtulmasının önemine değinerek, manevi kariyerin unutulmamasının üzerinde duruldu. Bu manevi kariyeri vurgularken de öğrencilerin etraflarındaki arkadaşların bu manevi kariyeri hazırlamalarında çok büyük bir öneme sahip olduğunu söyleyerek arkadaşlık ilişkilerinin geliştirmesi gerektiğini söyledi.  Genel olarak bilişim sektöründe kariyer yapmak isteyen arkadaşların sektörü tanıyabilecekleri faaliyetler ve organizasyonlar içine girmeleri gerektiği ve bu organizasyonlarda aktif olarak yer almaları gerektiği vurgulandı.